Χρυσός αιώνας

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο «Χρυσός Αιώνας» (500-400π.χ.) ανήκει στα κλασικά χρόνια. Ονομάστηκε και αιώνας του Περικλή, διότι ο Περικλής έζησε σε όλη τη διάρκεια του, ο πορνόγερος. Ο όρος χρυσός αναφέρεται στα μπιχλιμπίδια που οι Αθηναίοι πήραν από τον Ξέρξη στους Περσικούς πολέμους.

Bob and acropolis

Ο Μπομπ ο Μάστορας στα εγκαίνια του Παρθενώνα. Δούλεψε με το Φειδία στο εξωτερικό του κτηρίου.

Ο Περικλής κυρίευσε την Αθήνα και ήθελε να την κάνει πνευματικό κέντρο των Ελλήνων (αφού ήδη ήταν εμπορικό κέντρο, το Αρχαίο Μωλ). Την αναγέννηση των ναών μετά την επίθεση της Αθηναϊκής Συμμαχίας στον Ξέρξη την ανέθεσε στον Φειδία. Αναγέννησε την Ακρόπολη με κυριότερους ναούς τα Προπύλαια, την Αθηνά Νίκη και τον Παρθενώνα με το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς. Το Ερέχθειο είναι η «φανταστική» τοποθεσία της μάχης Αθηνά vs. Ποσειδώνα και προς τιμήν της ονομάστηκε έτσι ο ναός. Επίσης έχει και φανταστική θέα κακά τα ψέματα, ενώ με τις Καρυάτιδες έγινε από μόνος του χάρμα οφθαλμών. Τα Προπύλαια με το καιρό έγινε τόπος συγκέντρωσης αναρχικών.[1]

Ο Περικλής προσπαθεί να αυξήσει τη δύναμη της Αθήνας. Της έδωσε ντόπα και έκανε γυμναστική δύο ώρες την ήμερα πριν το φαγητό. Η επιτροπή αθλητισμού όμως το ανάκαλυψε και τη διέγραψε από το σύλλογο. Αρχηγός της επιτροπής ήταν η Σπάρτη και από τότε οι δύο πόλεις βρίσκονται σε διαρκή αντιπαράθεση που τερματίστηκε με πόλεμο.

Στην Εκκλησία του δήμου οι Αθηναίοι αποφασίζουν για τα προβλήματά τους (δηλαδή ποιο είναι το πρόβλημά τους). Οι κάτοικοι χωρίζονται σε Αθηναίους πολίτες, μέτοικους και δούλους. Ο Περικλής για να κάνει πνευματικό κέντρο την Αθήνα έπεισε τους πολίτες να δείξουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την πόλη. Για να το καταφέρει αυτό έδινε μισθό σε όσους ενδιαφέρονταν. Ξαφνικά γέμισε εθελοντές που νοιάζονταν για το καλό της Αθήνας. Το κόλπο χρησιμοποιείται ακόμη.

[επεξεργασία] Σωματεία και πολίτες με δύναμη

Την πιο μεγάλη δύναμη την είχε η Εκκλησία του δήμου στην οποία έπαιρναν μέρος όλοι οι ελεύθεροι πολίτες και εκεί λαμβάνονταν οι πιο μεγάλες αποφάσεις. Επίσης μεγάλη δύναμη είχαν και οι 10 στρατηγοί που ψήφιζαν οι πολίτες κάθε χρόνο ως αντιπροσώπους. Εκτός από ρήτορες ήταν στρατηγοί αυτοί που εκλέγονταν τις πιο πολλές φορές. Ήταν υπεύθυνοι για το στρατό, το στόλο και την ασφάλεια της πόλης. Οι κάτοικοι της Αττικής χωρίζονταν σε κατηγορίες. Αθηναίοι πολίτες θεωρούνταν στα χρόνια του Περικλή όσοι είχαν πατέρα και μητέρα που κατάγονταν από την Αθήνα. Αυτοί είχαν και τα περισσότερα δικαιώματα. Μέτοικοι ονομάζονταν οι ξένοι που είχαν εγκατασταθεί μόνιμα στην πόλη. Είχαν καταγωγή από τη Κίνα και την περιοχή πέριξ του Ινδού. Αυτοί συνήθως ασχολούνταν με το εμπόριο και πλήρωναν ένα φόρο (μετοίκοιο) για την προστασία που τους πρόσφερε η πόλη από την μαφία. Οι δούλοι έκαναν όλες τις βαριές δουλιές. Εάν είχαν παράπονα έβρισκαν καταφύγιο τους ναούς. Μετά άλλοι αφέντες είχαν τη δυνατότητα να τους πάρουν. Οπότε τελικά κατέληγαν χωρίς καταφύγιο.

[επεξεργασία] Ασχολίες

Οι Αθηναίοι ασχολούνταν κυρίως με το γλέντι, κάτι που δεν άλλαξε στη πάροδο των αιώνων. Έτρωγαν κυρίως λαχανικά, ελιές και ψάρια. Όλα αυτά τότε ήταν άφθονα. Τώρα λέμε την ελιά, (ε)Λίτσα και το ψάρι, (ψα)Ράκη. Κρέας έτρωγαν κυρίως στις γιορτές και τις θυσίες. Φρόντιζαν να έχουν πολλές μέσα στο χρόνο. Στα γλέντια για να μη μεθούν έπιναν κρασί νερωμένο. Το κόλπο δεν έπιανε πάντα, όμως σε αυτά τα κρασιά ανάγεται η εμφάνιση του σύγχρονου ούζου. Οι γυναίκες δεν έβγαιναν πολύ έξω απ' το σπίτι. Έκαναν τις δουλειές του σπιτιού και είχαν την ευθύνη της φροντίδας του παιδιού ως τα 7 του χρόνια. Στην συνέχεια οργάνωναν ιδιωτικά πάρτυ με την πιο έξαλλη μουσική της Αρχαίας Αθήνας, το συγκρότημα "Αυλητές και Εταίρες". Γλίτωναν τις δουλειές οι πλούσιες που είχαν φιλιππινέζες υπηρέτριες.

Τα παιδιά ήταν με τις μανάδες τους μέχρι τα 7. Μέχρι τότε έπαιζαν παιχνίδια ενώ μετά πήγαιναν στο Χαράλαμπο Νιώτη όπου τους μάθαινε γλώσσα και μαθηματικά. Μουσική τους μάθαινε ο κιθαρίστας των περιστρεφόμενων λίθων. Οι γυναίκες ντύνονταν με καλά ρούχα και βάψιμο και κοιτάζονταν στο καθρέπτη αφού δεν μπορούσαν να βγουν έξω. Οι νέοι μορφώνονταν στην Εκκλησία του δήμου όπου άκουγαν συζητήσεις. Εκεί αρχικά μιλούσε ο Θεόδουλος, στη συνέχεια ο Ιερώνυμος και τέλος ο Άνθιμος. Μετά πήγαιναν στα αρχαία Βαράκια για προπόνηση και γυμναστική.

[επεξεργασία] Να σημειώσω

  1. Δε ξέρω αν παρατηρήσατε την ευρέως χρησιμοποιούμενη στο Χρυσό αιώνα αττική σύνταξη