Χλιμίντζουρας

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Χλιμίντζουρας- παράγωγη ετυμολογία των Ελ από το χλιμιντρίζω + ντζούρα- είναι μυθικό ον που πίνει και δε μας δίνει. Βασικές συνήθειες του χλιμίντζουρα η αυτανάφλεξη, το αχαλίνωτο κλάσιμο και μοχθηρές κραυγές αγωνίας άμα του παίρνουν την μπουκιά από το στόμα. Βαριεστημένος με τα συνήθη γεγονότα της ζωής συνήθως απαντάται εις τεκέδες, νυκτερινά καταγώγια και ακολουθεί έκπλαγος βαρβαρικούς τινάς ποπ κορν ρυθμούς. Εθισμένος στην νυκτερινή ζωή, φρικιά κατά τας πρωινάς ώρας με την εμφάνιση των πρώτων ακτίνων του ηλιακού δίσκου ως βαμπίρος αλλά και βα-μπύρος. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά υπό του διασήμου γελωτοποιού Όσκαρ Ουάιλντ στην αυλή του βασιλιά Παραλήρ και κατέστη λογοτεχνικό μνημείο υπό τινός ασήμου λογαχού της ανακτορικής φρουράς των Δαρδανελίων Σεξπειρίκου. Ένας απο αυτούς ήταν και ο Πέτρακας (γνωστός ραδιοφωνικός παραγωγός).

Μικρής σημασίας γραμματική υποσημείωση: Πληθυντικός χλιμίντζουρες, εναλλακτικός πληθυντικός χλιμιντζουραίοι.