Χλιμίντζουρας

Από την Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Ο Χλιμίντζουρας -παράγωγη ετυμολογία των Ελ από το χλιμιντρίζω + ντζούρα- είναι μυθικό ον που πίνει και δε μας δίνει. Βασικές συνήθειες του χλιμίντζουρα η αυτανάφλεξη, το αχαλίνωτο κλάσιμο και μοχθηρές κραυγές αγωνίας άμα του παίρνουν την μπουκιά από το στόμα. Βαριεστημένος με τα συνήθη γεγονότα της ζωής συνήθως απαντάται εις τεκέδες, νυκτερινά καταγώγια και ακολουθεί έκπαγλος βαρβαρικούς τινας ποπ κορν ρυθμούς. Εθισμένος στην νυκτερινή ζωή, φρικιά κατά τας πρωινάς ώρας με την εμφάνιση των πρώτων ακτίνων του ηλιακού δίσκου ως βαμπίρος αλλά και βα-μπύρος. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά υπό του διασήμου γελωτοποιού Όσκαρ Ουάιλντ στην αυλή του βασιλιά Παραλήρ και κατέστη λογοτεχνικό μνημείο υπό τινος ασήμου λογαχού της ανακτορικής φρουράς των Δαρδανελίων Σεξπειρίκου. Ένας απο αυτους ήταν και ο Πέτρακας (γνωστός ραδιοφωνικός παραγωγός).