Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Πάθησης και Θρησκευμάτων

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Single mountza.png Πάρ' τα να μη στα χρωστάω!! Single mountza.png

“Ντούκου? Αυτός που δεν του κάνει κούκου?”

- sn00by για τον υπουργό

Το πρώην Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (ΥΠΕΠΘ) είναι ένας σημαντικός δημόσιος φορέας, ο οποίος σε γενικές γραμμές έχει ως σκοπό να δείξει πως η κρατική μηχανή υπό την κάθε κυβέρνηση ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη της παιδείας και τα ίσα δικαιώματα των θρησκειών, χωρίς να χρειάζεται να γίνουν κινήσεις που να βελτιώσουν την κατάσταση είτε στον έναν, είτε στον άλλο τομέα. Με άλλα λόγια κάνει την κρατική μηχανή και την πολιτική ηγεσία να φαίνονται πως δεν αδιαφορούν. Δεύτερος σημαντικός σκοπός είναι -όπως και σε κάθε υπουργείο- η γενική αδιαφορία για αυτά που ορίζει το όνομά του.

[επεξεργασία] Γενικές πληροφορίες

Ακριβώς όπως το Υπουργείο Εξωτερικών (ΥΠΕΞ) στέκει ως μνημείο της αποτυχίας της εξωτερικής πολιτικής, το Υπουργείο Ανάπτυξης δείχνει την ελλειπή και ανισόρροπη γεωγραφικά ανάπτυξη της Ελλάδας, το Υπουργείο Δικαιοσύνης παραπέμπει στα σκάνδαλα των επίορκων δικαστικών και το Υπουργείο Άμυνας αποτελεί την ταφόπλακα της εθνικής άμυνας -ιδίως μετά τα σκάνδαλα για την αγορά Ρώσικων πυραύλων-, έτσι και το ΥΠΕΠΘ ασχολείται με την παιδεία και τη θρησκεία.

Μέρος αυτής της διαδικασίας είναι η οργάνωση των πανελληνίων, όπως επίσης και οι μεταρρυθμίσεις στα πανεπιστήμια. Την ηγεσία του υπουργείου είχε μέχρι στιγμής η κακιά μάγισσα από τη χώρα του Οζ, η οποία ανέλαβε τα ηνία του υπουργείου από τον γιό του κόμη Ντούκου, ο πατέρας του οποίου διετέλεσε υπουργός αμέσως πριν τον γιο και διοργάνωσε τις πανελλήνιες όταν ο Όμπι Βαν Κενόμπι, ο Γερμανός ιππότης των Τζεντάι και οι φίλοι του κατάφεραν όχι μόνο να γλιτώσουν, αλλά και να νικήσουν τα τέσσερα τέρατα των δεσμών, πράγμα το οποίο ανάγκασε τον κόμη Ντούκου να χρησιμοποιήσει τα εργαστήρια κλωνοποίησης του υπουργείου για να φτιάξει τα τωρινά τέρατα, τις κατευθύνσεις -βλ. Πανελλήνιες-.

[επεξεργασία] Η διαδικασία των μεταρρυθμίσεων στην παιδεία

Με κάθε αλλαγή κυβέρνησης ή υπουργού, γίνεται μία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Κάθε 2 χρόνια περίπου ο λαός χάνει την εμπιστοσύνη του στην ενεργότητα του υπουργείου παιδείας και το κατηγορεί για έλλειψη προσπάθειας. Ως απάντηση γίνεται μία μεταρρύθμιση είτε με τον έναν είτε με τον άλλο τρόπο. Ο σκοπός των μεταρρυθμίσεων είναι να αναζωογονήσουν τις απόψεις ότι το υπουργείο προσπαθεί να αλλάξει κάτι, αλλά αφήνοντας το υπαρκτό σύστημα άθικτο στις βάσεις του καθώς κανείς δεν έχει καμμία καλύτερη ιδέα για ένα καινοτόμο σύστημα ούτε φαίνεται να ενδιαφέρεται να σκεφτεί καμία, και επίσης στο υποθετικό σενάριο που βρίσκεται μία καλή ιδέα, θα διοργανωθούν απέργεια και καταλήψεις μόλις προσπαθήσει κάποιος να την εφαρμόσει. Σαφώς οι διοργανωτές των απεργείων και των καταλήψεων είναι πολύ απασχολημένοι για να σκεφτούν οι ίδιοι κάτι και να το προτείνουν, αλλά ξέρουν ότι η τρέχουσα πρόταση -όποια κι αν είναι- είναι κακή.

Οι υπουργικές μεταρρυθμίσεις που γίνονται νόμοι και αλλάζουν κάτι ακολουθούν μερικούς βασικούς νόμους:

  • (Αριθμός μαθημάτων)(Ύλη ανά μάθημα) = σταθερά
  • Αυξήσεις μισθών καθηγητών >> αυξήσεις λοιπού δημοσίου τομέα (>> πληθωρισμός > αυξήσεις ιδιωτικού τομέα)
  • Καμία αλλαγή στο σύστημα διοίκησης και καταπολέμησης της διαφθοράς στα Πανεπιστήμια.

Εφόσον αυτοί οι απλοί κανόνες ακολουθηθούν, γίνεται μία μεταρρύθμιση, η οποία είναι πάντα θετική εξέλιξη καθότι διαφορετική από πρίν και ως γνωστόν το πρίν είναι πάντα ο απόλυτος πάτος οπότε χειρότερα δε γίνεται, δεν αλλάζει ουσιαστικά τίποτα, και έτσι όλοι μένουν ευχαριστημένοι. Μάλιστα κάποιοι χλιμίντζουρες είπαν οτι είναι σαν να έχεις ένα κομμάτι ύφασμα μήκος 2μ για μία τέντα που πρέπει να φτάνει τα 2,5μ. Αγκυλώνεις το ύφασμα στη μία άκρη και διαπιστώνεις οτι δε φτάνεις μέχρι την άλλη. Ο κόσμος διαμαρτύρεται, οπότε σκίζεις το ύφασμα στη μία άκρη και το αγκυλώνεις στην άλλη. Όλος ο κόσμος χαίρεται γιατί έφτασες στην άλλη άκρη, αλλά κανείς δεν παρατηρεί ότι το κενό μετατοπίστηκε στην πρώτη άκρη... Αφού κάποιοι λιγότερο αργόστροφοι το αντιληφθούν, κόβεις την άκρη που καλύπτεις και ξανακολλάς το ύφασμα στην πρώτη άκρη. Χαρά και ελπίδα ξανά. Η διαδικασία μπορεί να επαναλαμβάνεται επ'άπειρον και έχει την αποδοτικότητα του να φυσάς μια πυρκαγιά για να κοπάσει.

Επίσης το Υπουργείο Παιδείας είναι υπεύθυνο για τα όρια ταχυτήτων που επιβάλλονται στα ποντίκια. Οι καθηγητές πάντα ζητούν μείωση του ορίου παράλληλα με τις αυξήσεις στους μισθούς.

[επεξεργασία] Θρησκεία και θρησκεύματα

Το ΥΠΕΠΘ εκτός από την παιδείας ασχολείται και με τα θρησκεύματα. Έτσι, καθώς το 98% των Ελλήνων είναι χριστιανοί ορθόδοξοι το ΥΠΕΠΘ έχει ως βασικό ρόλο να κρατάει υπό έλεγχο την Ελληνορθόδοξη εκκλησία προκειμένου αυτή να μην ανατρέψει την νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση. Με άλλα λόγια είναι σημαντικότατο κομμάτι ενός πολέμου δύο ηττημένων καθώς η μεν εκκλησία βλέπει τη λαϊκή στήριξη να γίνεται όλο και πιο επιφανειακή ενώ οι λοιπές δραστηριότητες του δε ΥΠΕΠΘ καθηλώνουν τη δημοτικότητά του πολύ κοντά στο 0%.

[επεξεργασία] Πολιτικές κατευθύνσεις υπό τους τελευταίους 6 υπουργούς (έως 2012)

  • Πολιτική υπό Κόμη Ντούκου (γιού):

Προσπάθεια ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων χωρίς καμία προσπάθεια εξυγείανσης που μερικοί λένε ότι σκοπό έχει να βγάλει τα δημόσια Πανεπιστήμια εκτός μάχης και να δικαιολογήσει την κατάργησή τους και συνεπώς να άρει την ευθύνη της παιδείας από τους ώμους της κυβέρνησης.

Η Άννα Διαμαντοπούλου, γνωστή στους εκπαιδευτικούς κύκλους και ως "το υπουργό Αννούλα" ή "Αγάπη μου εξολόθρευσα την Παιδεία" έχει κάνει σημαντικά βήματα κατά τη διάρκεια της έως τώρα υπουργικής της θητείας, προχωρώντας σε ριζική αναδιάρθρωση του υπουργείου παιδείας. Φήμες λένε, ότι κρέμασε πίσω από την καρέκλα της την κορνίζα του Τάκη Τάκη Μητσοτάκη: για να της φέρει καλή τύχη (διατί να το κρύψωμεν, άλλωστε;). Επίσης άλλαξε καναπέ στην είσοδο του υπουργείου, ενώ αντικατέστησε τις Mars με Twix στο μηχάνημα με τα μικρογεύματα-snacks. Εξήγγειλε το σχέδιο "νέο σχολείο, σχολείο χωρίς τοίχους" σε συνεργασία με το υπουργείο οικονομικών. Στο νέο σχολείο χωρίς τοίχους, η επιθυμία των μαθητών να διδάσκονται στη φύση θα γίνει πραγματικότητα (κυριολεκτικά). Ακόμη, φήμες έχουν την Αννούλα να μετατρέπει το σχολείο της Γκράβας σε πράσινο σχολείο, με πράσινη ενέργεια, άσπρες κατσίκες να βόσκουν το γρασίδι και πράσινα άλογα να πλαισιώνουν το όλο σχέδιο.