Σατράπης

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Σατράπης, (εναλλακτικά Σάτραπας), είναι ένας τύπος, μισός σατιρίσιμος και μισός αράπης.

Χαρακτηριστικοί σατράπηδες:

Bwikilogo.gif
Για τους σοβαροφανείς υπάρχει σχετικό άρθρο στη Βικιπαίδεια για τον Σατράπη.

Χίππης

Λυκειάρχης 4ου λυκείου Βύρωνα

εσύ, μωρή πορδή


[επεξεργασία] Πηγή λέξης

Προήλθε από το όνομα ενός αναφερόμενου τύπου στο βιβλίο ιστορίας της πρώτης λυκείου, κρατώντας ένα ασήμαντο χώρο στην άκρη της σελίδας. Ήταν διοικητής της Σατραπείας εντός του Βασιλείου ή της Αυτοκρατορίας, δηλαδή έλεγχε τους σατράπηδες που έλεγχαν τους σατράπηδες. Με λίγα λόγια ο σατράπης εφηύρε την Δημοκρατία. Ή τουλάχιστον αυτή που ισχύει στην Ελλάδα. Με αυτή την λογική, οι πολιτικοί και όλοι που υποστηρίζουν τη δημοκρατία (ψηφίζουν) δικαιωματικά είναι σατράπηδες. Μόλις απεδείχθη ότι και εσύ ανήκεις στην κλάση των σατράπηδων, και λογικά είσαι ημιάραπας.

[επεξεργασία] Στην εναλλακτική ιστορία (πάντα η προτεινόμενη για τη Φρικηπαίδεια)

Η παράδοση μας διδάσκει ότι υπήρχε ένας αράπης και μία λευκή. Κάνανε παιδί, το βγάλανε Τάκη, αλλά τους βγήκε ημιάραπας. Εμεινε ορφανός, πορδοφονεύοντας τους γονείς του, όταν οι ηλίθιοι του δώσαν φασόλια και κοκακόλα να φάει, με mentos για να τα χωνέψει. Από τότε κυκλοφορεί στα βουνά και στα λαγκάδια και συχνότερα σε χωριά με γιδοτόπια, σπέρνοντας τον τρόμο και τη σαπίλα στο πέρασμά του. Άλλες φορές, σφιγγόταν τόσο πολύ, που οι ντόπιοι μαρτυρούν να βγάζει χλέπες απο τον πρωκτό και να εξολοθρεύει τα γίδια τους.

Λόγω της πείνας του, τα (μαγειρεμένα πια) γίδια τα τρώει με πάθος, έπειτα τα βγάζει την επόμενη μέρα σε λοφίσκους, από τους οποίους πηγάζουν μπάτσοι, εφορείς και χρυσαυγίτες. Λόγου αυτού του φαινομένου, αγιάστηκε από την εκκλησία, γιορτάζει τις 29 Φεβρουαρίου (Μέρα της Πορδής) και ονομάστηκε Γιδοφάγος Πορδοκλάστης ο Μέγας Κουραδοβγάλτης. Είναι προστάτης των πορδόμενων, των κλανιάρηδων και των σχολείων Β'άθμειας εκπαίδευσης.

Ταύ'τα.