Ρομάριο
Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία
Αυτό που βλέπετε είναι ορφανό. Αυτό σημαίνει πως αυτό που βλέπετε είναι μόνο του και πρέπει να φέρετε κόσμο να το δει, λινκάροντάς το αλλού, but who cares? (Δεκέμβριος 2010)
“Κανόνι ο κοντοπούτανος.”
~ Ο Όσκαρ Ουάιλντ για τον Ρομάριο
Ο Romário de Souza Faria (Ρομάριο Σούζα Γκαζία) είναι ο επιφανέστερος Τσιγγάνος adminstrator του Μεσοπολέμου. Γεννήθηκε στο Ντένβερ του Κολοράντο στις 29 Φεβρουαρίου 1909. To 1909 βεβαίως δεν ήταν δίσεκτο όπως θυμόμαστε όλοι, κι έτσι στο βρέφος αποδόθηκαν εξαρχής ημιθεϊκές δυνάμεις, τόσο από τον Πανασιατικό Σύλλογο Γυρολόγων Μάγων, όσο και από το ΝΑΤΟ. Οι Ίνκας αρκέστηκαν σε μια λιτή ανακοίνωση, στην οποία χαρακτήριζαν τον αρμόδιο υπάλληλο του τοπικού ληξιαρχείου "μαλάκα" και "πασοκτζή".
Πίνακας περιεχομένων |
[επεξεργασία] Ο Romario νέος
Ο Ρομάριο ήταν το τρίτο παιδί του Ραμόν Ρομάριο του Πρεσβύτερου και της Ρίτα Χέιγουορθ. Το γεγονός ότι ήταν το τρίτο κατά σειρά αγόρι γέμισε περηφάνια τον πατέρα του, αλλά η μητέρα του άρχισε να γκρινιάζει για την έλλειψη γυναικείας συντροφιάς στην οικογένεια. Έγιναν κάποιες σκέψεις για Φιλιππινέζα οικιακή βοηθό ή για συγκατοίκηση με την πεθερά της κας Χέιγουορθ αλλά σύντομα απερρίφθησαν.
Καθώς ο μεγαλύτερος αδερφός του Ρομάριο, Πωλ Μαν Κάρτνεϊ προοριζόταν για διάδοχος του Ραμόν Ρομάριο του Πρεσβύτερου, του αιμοδιψή δημάρχου του Λένινγκραντ, ο Ρομάριο δεν ανετράφη σύμφωνα με τα στρατιωτικά ιδεώδη, τα τόσο συνηθισμένα στη δυναστεία των Ρομ-Μάριων. Αντίθετα, κρίθηκε σκόπιμο να καλλιεργηθεί το καλλιτεχνικό αισθητήριο του.
Έτσι, υπο την επίβλεψη της κρυόκωλης Νορβηγίδας κουβερνάντας του, ο Ρομάριο μέχρι τα 13 του είχε δίπλωμα κλασικής κιθάρας, γαλλικού κόρνου, και μιλούσε άπταιστα πέντε τουλάχιστον γλώσσες. Η ανατροφή του προκαλούσε αίσθηση στα κοσμικά σαλόνια των Τσιγγάνων, καθώς ο Ρομάριο συμπεριφερόταν στις δεσποινίδες με την αβρότητα Άγγλου πυργοδεσπότη, μιλούσε με τον αέρα Γάλλου κοσμοπολίτη, και έτρωγε χρησιμοποιώντας μαχαιροπίρουνο, μια καινοτομία της εποχής που αντιμετωπιζόταν με ανάμικτο θαυμασμό και φθόνο.
[επεξεργασία] Ο Ρομάριο μεγαλώνει
Λίγο πριν ο Ρομάριο ενηλικιωθεί, η μητέρα του εγκατέλειψε τη συζυγική της κλίνη και τα ίχνη της χάθηκαν. Εικάζεται ότι εργάστηκε ως αρχιτέκτονας στη Λιβύη για ένα διάστημα. Η αδικαιολόγητη φυγή της επηρέασε σημαντικά το νεαρό Ρομάριο, που για αρκετό διάστημα επισκεπτόταν ψυχαναλυτή. Οι μελετητές της ζωής και του έργου του Ρομάριο συμφωνούν στον καταλυτικό ρόλο που το γεγονός αυτό έπαιξε στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του Τσιγγάνου πρίγκηπα, και αναφέρουν χαρακτηριστικά πως εκείνη ακριβώς την εποχή ο Ρομάριο ήρθε πιο κοντά στα δύο του αδέρφια, με τα οποία οι σχέσεις του ήταν μέχρι τότε κάπως ψυχρές.
O Ρομάριο υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο 455 Τάγμα Ξυλοκόπων στη Γενεύη, και απολύθηκε με το βαθμό του ανθυποπλοίαρχου. Αφού απολύθηκε, τον Ιούνιο του 1933, δημιούργησε μαζί με τον επιστήθιο φίλο του Τζων Κολτρέιν τον δικτυακό τόπο www.harmony-central.com, όπου κατείχε το αξίωμα του administrator μέχρι και το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στο βιβλίο «Ο Φίλος μας ο Ρομάριο» που κυκλοφόρησε το 1955 για λογαριασμό των εκδόσεων Φλίνστοουν, ανθολογούνται πολλά threads στα οποία έκανε συστηματικό trolling, spaming, spoofing, phising, και τίγκα flamewar. Η φήμη του Ρομάριο ως χαλκέντερου administrator εξαπλώθηκε ταχύτατα, και η επισκεψιμότητα του Harmony Central έφτασε σε πρωτοφανή ύψη, ξεπερνώντας την αντίστοιχη των επίσημων σελίδων της Τσεχοσλοβακίας, της Γιουγκοσλαβίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Χίτλερ, o Στάλιν καθώς και ο Τσώρτσιλ προσπάθησαν να τον προσεγγίσουν και να ανεβάσουν τσάμπα μπάνερ υπέρ της αύξησης του ΦΠΑ και της μείωσης των συντάξεων, αλλά οι προσπάθειες έπεσαν στο κενό και τα προφίλ των Ευρωπαίων ηγετών στο Facebook υπέστησαν μυστηριωδώς εκτεταμένο χάκινγκ. O Χίτλερ εισέβαλε στην Πολωνία για αντίποινα, και κάπως έτσι ξεκίνησε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος.
[επεξεργασία] Ο Romario στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
Λίγα πράγματα μπορούν να ειπωθούν εδώ, καθώς στα τέλη του 1939 ο Ρομάριο διέφυγε στο Μεξικό (ή στη Γουατεμάλα σύμφωνα με άλλους ερευνητές) με πλαστό διαβατήριο. Η επικρατούσα εκδοχή είναι πως ξέπλενε χρήματα από ύποπτες off-shore εταιρίες στις τράπεζες της Κεντρικής Αμερικής. Ο πατέρας και τα δύο αδέρφια του βρήκαν τραγικό θάνατο στην πολιορκία του Λένινγκραντ από του Ναζί στις αρχές του 1942.
[επεξεργασία] Η επάνοδος του Romario στο προσκήνιο
Το 1947, και αφού ο Ρομάριο είχε πλέον εγκατασταθεί στο Κεμπέκ του Καναδά, κυκλοφόρησε 2 προσωπικούς δίσκους στο χώρο της free jazz, με τίτλους «Πασχαλινό γλέντι με τον Ρομάριο» και «Anarchy in the UK», οι οποίοι δεν έτυχαν ευρείας αναγνώρισης. Ο Ρομάριο έπαιζε σαντούρι και ντέφι, ενώ στα credits των δίσκων αυτών ο τρομπετίστας αναφέρεται απλά ως «the guy with the horn». Ο Μάιλς Ντέιβις δεν παραδέχτηκε ποτέ επίσημα τη συμμετοχή του, μολονότι αυτή επιβεβαιώνεται από ανέκδοτα φωτογραφικά ντοκουμέντα.
Μέχρι το 1951, ο Ρομάριο εργάστηκε part-time ως ασφαλιστής και ως αυτοφοράκιας σε μεγάλο νυχτερινό κέντρο (ναι, του Κεμπέκ).
[επεξεργασία] Η καταξίωση
Στα τέλη του 1951, ο Ρομάριο, o Taffarel και ο Dunga ιδρύουν τον ποδοσφαιρικό σύλλογο Glascow Celtic, στον οποίο και αγωνίζονται για κάποιο διάστημα. Οι διαφωνίες δεν αργούν να προκύψουν, και αφορούν κυρίως το σύστημα με το οποίο παρατάσσεται η ομάδα και τη διαχείριση των κερδών από το merchandise. Ο Dunga και ο Taffarel σύντομα εγκαταλείπουν το αγωνιστικό κομμάτι, μάλλον λόγω κόμπλεξ, καθώς ο πρώτος παραήταν ξανθός για Τσιγγάνος και ο δεύτερος παραήταν καραφλός για μεταλλάς. Ασχολούνται λοιπόν με τα διοικητικά του συλλόγου που ετοιμάζεται για πανευρωπαϊκή καταξίωση, καθώς ο Ρομάριο σκοράρει ακατάπαυστα. Η Glascow Celtic κερδίζει 14 διαδοχικά πρωταθλήματα Ισλανδίας (από το 1952 έως το 1965) και 8 διαδοχικά Κύπελλα Πρωταθλητριών (από το 1954 έως το 1961). Ιστορικός είναι ο τελικός του 1958 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης που συμπτωματικά διεξήχθη στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου, στον οποίο ο Ρομάριο σκόραρε τέσσερις φορές πριν αποχωρήσει τραυματίας. Το παιχνίδι έληξε 5-2 υπέρ της Celtic.
Αργότερα ο Ρομάριο αγωνίστηκε με τη μορφή δανεισμού στην PSV Eindhoven, την FC Barcelona και τον ΜΠΑΟΚ, χωρίς να ξεχωρίσει.
[επεξεργασία] Η προσωπική ζωή
Ο Ρομάριο δεν παντρεύτηκε ποτέ, μολονότι είχε πολλές επιτυχίες στο αδύναμο φύλο και αναγνώρισε τουλάχιστον επτά παιδιά εκτός γάμου. Ο Mario Zagalo, ορκισμένος εχθρός του Ρομάριο από την εποχή που ήταν συμφοιτητές στο Χαρακόπειο, δήλωσε σε μια τηλεοπτική συνέντευξη του 1970 στο ραδιόφωνο του BBC πως ο Ρομάριο αποφεύγει το γάμο γιατί έχει υποβληθεί σε αφαίρεση όρχεων και γιατί έχει πλατυποδία από παιδί. Ο Ρομάριο, σε ανοιχτή του επιστολή στον Γαλλικό Τύπο, χαρακτήρισε τον Zagalo «λαμόγιο» και «ντροπή για τους υπόλοιπους Νίντζα». Η κόντρα των δύο ανδρών τροφοδοτήθηκε για μήνες από τα σκανδαλοθηρικά περιοδικά όλου του κόσμου.
Ο Ρομάριο πέθανε στις 09 Απριλίου 1977 στο Τόκιο, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Η έρευνα της Interpol στο σπίτι του αποκάλυψε πως ο Romario είχε μυηθεί τα τελευταία χρόνια της ζωής του στο δωδεκαθεϊσμό, καθώς και ότι είχε δημιουργήσει μια εκτενή βάση δεδομένων με σκοπό τη δημιουργία ιστότοπου για online στοιχήματα.
Η σωρός του εξετέθη σε λαϊκό προσκύνημα στον Ι.Ν. Αγίου Θεράποντος στο Τόκιο και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη με τιμές εν ενεργεία τορναδόρου.
Στη διαθήκη του, διέθεσε το ποσό των 360.000 δολλαρίων για την ανέγερση υπερπολυτελούς cabaret στη γενέτειρα του.
