Πελλοποννησιακός Πόλεμος

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Πελοποννησιακός πόλεμος, ήταν η σύρραξη ανάμεσα στην Αθήνα και τη Σπάρτη που διήρκησε (με μερικές διακοπές λόγω των ανακωχών που έγιναν για το φεστιβάλ μπύρας και την πανελλήνια ημέρα προστασίας της ορεινής μπεκάτσας) από το 431-404 π.Χ (προ Χλιμίτζουρα)

[επεξεργασία] Αίτια

300

χαρακτηριστικό παράδειγμα σπαρτιάτικης τσαντίλας

Τα βασικά αίτια του πολέμου, τα οποία ήταν δύο και όχι ένα όπως αναφέρουν τα βιβλία της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ήταν τα εξής :

  • Η τσαντίλα Σπάρτης λόγω της ραγδαίας αύξησης της δύναμης της Αθήνας, η οποία είχε κάνει όλες τις συμμαχικές της πόλεις-κράτη στάχτη και μπούρμπερη.
  • Η διεκδίκηση πνευματικών δικαιωμάτων (copyright) και από τις δύο πόλεις για την εφεύρεση της αυτόματης τέντας.
Σημείωση: Το δεύτερο αίτιο ήταν και το καθοριστικότερο για την έναρξη τού πολέμου

[επεξεργασία] Οι Φάσεις του πολέμου

Οι φάσεις του πολέμου στην πραγματικότητα ήταν πιο πολλές και από του Χ-Factor αλλά οι επιστήμονες συγχωνεύοντας υποκατηγορίες υποκατηγοριών κατάφεραν να τις περιορίσουν μόνο σε τέσσερις. Κάθε φάση έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη εξέλιξη του πολέμου αλλά και ταυτόχρονα στην ικανοποίηση των στόχων που είχαν τα ρυπαρά γένη (διάλυση Ελληνισμού μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα και μπλα).

[επεξεργασία] Αρχική φάση: Ο Αρχιδ...άμειος πόλεμος

Uncle-Sam (1)

Πολεμική σπαρτιατική αφίσα, που καλεί τους άνδρες να πολεμήσουν κατά των Αθηναίων.

Αυτή η φάση του πολέμου πήρε το όνομά της από το βασιλιά της Σπάρτης Αρχίδαμο (ποιος ξέρει γιατί τον φωνάζανε έτσι;), ο οποίος, αφού κατέλαβε την Αττική με την βοήθεια των Νεφελίμ, πολιόρκησε στενά την Αθήνα για τα πρώτα δύο χρόνια του πολέμου επιτρέποντας στο στρατό του να κάνει διαλείμματα μόνο για τουαλέτα (αν ήταν πραγματικά μεγάλη ανάγκη) και για να πιουν μία σταγόνα μέλανα ζωμό (βλέπε Χουρτόσουπα) κάθε βράδυ.

Από την άλλη μεριά οι Αθηναίοι δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια αλλά με τη βοήθεια του Κοκκινοτρίχη πειρατή πλιατσικολόγησαν τις ακτές της Πελοποννήσου και έτσι κατάφεραν να συντηρηθούν, για λίγο όμως, αφού ο Κοκκινοτρίχης τους έκλεβε στα ποσοστά.

Ο Αρχιδάμειος πόλεμος χαρακτηρίζεται από πολύ ξύλο, από την απάνθρωπη σκληρότητα που είχαν οι δύο αντίπαλοι, λόγω του ξύλου που έπεσε, και από το ξύλο που επέφερε το πολύ ξύλο. Η πρώτη φάση έληξε λόγω έναρξης του φεστιβάλ μπύρας, το οποίο σέβονταν και τιμούσαν και οι δυο αντίπαλοι.

[επεξεργασία] Δεύτερη φάση: Ο Μεσοπόλεμος

Ονομάζεται ο πόλεμος που έγινε μεταξύ Αθηναίων και Σπαρτιατών και έλαβε Χώρα στην Μέση Γη απ' όπου πήρε και το όνομα του. Φήμες λένε δίπλα στις βεντέτες του αθηναϊκού στρατού ήταν και ο Σάουρον ("Το κόκκινο μάτι") που σαν αποστολή του είχε την κατασκοπεία της στρατιωτικής μπυραρίας των Σπαρτιατών όπου γίνονταν το σερβίρισμα του "μέλανα ζωμού" (χουρτόσουπα της εποχής).

Καθοριστικής σημασίας μάχη ήταν αυτή που έγινε μεταξύ τριών μεθυσμένων από vodka Αθηναίων και ενός μαστουρωμένου από μαριχουάνα Σπαρτιάτη έξω από τα τείχη της Αθήνας. Τελικά εμφανίστηκε ο Τσακ Νόρις. Δεν υπάρχουν ακόμη σαφείς πληροφορίες για το πού μπορεί να προσεδαφίστηκαν μετά την κλανιά που τους εξαπέλυσε.

[επεξεργασία] Τρίτη φάση: Η Συκελική Εκστρατεία

Πήρε το όνομά της από τους Αθηναίους ομοφυλόφιλους που 'κάναν πιάτσα στην Συγγρού της εποχής. Οι Σπαρτιάτες σαν γνήσιοι νταβατζήδες και μέλη των Βήτα Πεις τους έσπασαν στο ξύλο. Τότε σαν από μηχανής θεός κατέβηκε στην μάχη ο δίδυμος αδερφός του Δία ο Τροίας και εξαπέλυσε την οργή του εναντίον των άτυχων νταβατζήδων. Τελικά, πήγαν όλοι μαζί στο hooters και τα έτσουξαν μέχρι που να ξεράσουν.

[επεξεργασία] Τελική φάση: Ο πόλεμος στο Αιγαίο και τον Ελλήσποντο

Bwikilogo
Για τους σοβαροφανείς υπάρχει σχετικό άρθρο στη Βικιπαίδεια για τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.

Ο πόλεμος αυτός σήμανε το τέλος της Αθηναϊκής κυριαρχίας και του τζάμπα παγωτού. Σχεδόν όλες οι Πόλεις-κράτη συμμετείχαν σε αυτή τη φάση του πολέμου και το μακελειό που επακολούθησε έλαβε πανελλήνιες διαστάσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι την περίοδο αυτή ο Λιακόπουλος δούλεψε ως πολεμικός ανταποκριτής σε πολλά μέτωπα προωθώντας συγχρόνως το βιβλίο του «Ο Πούτιν και τα συμφέροντα των οργανώσεων της Τακλαμακάν», το οποίο έσπασε τα ρεκόρ πωλήσεων, καθώς όλοι οι Έλληνες έβρισκαν παρηγοριά στις σελίδες του τα κρύα βράδια του πολέμου (φανταστείτε λοιπόν πόσο απελπισμένοι ήταν).

[επεξεργασία] Μελετήστε επίσης

Άλλες γλώσσες