Πέσαμε από τα σύννεφα
Από την Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία
“Μην πέφτετε και πολύ από τα σύννεφα, θα σπάσετε κανα πόδι.”
- Όσκαρ Ουάιλντ για την συνήθη πτώση
Η φράση πέσαμε από τα σύννεφα ακούγεται συνήθως σε αστυνομικά ρεπορτάζ της ελληνικής τηλεόρασης, κατά την αποκάλυψη αποτρόπαιων εγκλημάτων. Στο 99% των περιπτώσεων συνοδεύεται από τη φράση Δεν είχε δώσει κανένα δικαίωμα και το επίθετο ευγενέστατος (ή και ευγενικότατος).
Με τα κριτήρια του μέσου Έλληνα, ο νορμάλ άνθρωπος είναι αυτός που λέει "καλημέρα" και "καλησπέρα" στους γείτονες με πλατύ χαμόγελο, κατεβάζει τα σκουπίδια του κάθε πρωί, πάει τα παιδιά κολυμβητήριο, γενικά κάνει ότι κάνει και ο υπόλοιπος κόσμος τη μέρα.
Τη νύχτα όμως, ο κύριος Τάκης της διπλανής πολυκατοικίας μπορεί να μεταμορφώνεται στο σάτυρο του διπλανού αλσυλίου, να διακινεί παιδικές ταινίες (όχι αυτές της Ντίσνεϋ), να αποθηκεύει τεμαχισμένα πτώματα στον ψυγειοκαταψύκτη ή να λέει τα νέα του στη μαμά του που τη διατηρεί στο σαλόνι από τον περασμένο Φλεβάρη που πέθανε.
Η φράση είχε γίνει πολύ της μόδας το καλοκαίρι του 2004, όταν κατά τη σύλληψη των μελών της Δέκα και εφτά και Νι όλοι οι γείτονές τους έπεσαν από τα σύννεφα.
Η πτώση από τα σύννεφα, αν και πτώση από μεγάλο ύψος, δεν εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους. Σε λίγες μέρες θα τα μαζέψει η σήμανση και ο ιατροδικαστής, και σε λίγες βδομάδες ένας καινούργιος νοικάρης θα έρθει στο διαμέρισμα του τρίτου. Και περασμένα-ξεχασμένα.
