Μουσική

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Wildeboys
Προσπαθώντας να πραγματοποιήσει το πιο αποτυχημένο εμπνευσμένο πείραμα ανθρωπίνου κλωνοποίησης, ο Όσκαρ έκανε αυτό το πενταμελές μουσικό(?) group, γνωστό ως The Wilde Boys.

“Εμείς την παίζουμε χρόνια...”

- HIM για τη μουσική

“πουλάκια μου,νομίζετε ότι μπορείτε να παραβγείτε μαζί μου?”

- Κώστας Γκουσγκούνης για τους παραπάνω

“για τη μουσική λένε τα παλικάρια

- Κάποιος άλλος για τον αποπάνω

“Finito la musica!”

- Χρήστης:JimmyX

“passato la fiesta..ή μήπως ήταν το fiesta (ford)?”

- sn00by για to jimmy

“Hi Jimmy, πού πας?”

- Κάποιος άλλος για to jimmy

“έλα από δω!”

- sn00by για τον άλλο

Ο ορισμός που έχει προταθεί για τη Μουσική από τους εθνομουσικοπολιτικοοικονομολόγους και τους κοινωνιοσεξοσαξοφωνολόγους της μουσικής είναι "ήχος οργωμένος με ανθρώπινο τρόπο". Η Δυτική Μουσική ορίζεται συχνά ως η Τέχνη και η Επιστήμη που ασχολείται με τους ήχους. Ο διαχωρισμός αυτός της Θεωρίας και της Πράξης καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα από τους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι με τον όρο Μουσική εννοούσαν αρχικά την Ποίηση, το Μέλος και τον Χορό, ως αδιάσπαστη ενότητα τεχνών που καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα στο Μουσείο του Λούγκρου, ενώ την θεωρία της Μουσικής την εξέφραζε ο κλάδος της Αρμορικής. Ο διασπορισμός αυτός υιοθετήθηκε και καλλιεργήθηκε από την δυτικοευρωπαϊκό πολιτισμό. Τα σπόρια του μπορούμε να τα δούμε στην εξελιγμένη μορφή της , η οποία, συγκριτικά με τα πρώιμα σπόρια, μοιάζει με θερμοκήπιο-θερμοστάσιο- χοιροστάσιο κλπ.

Bwikilogo
Για τους σοβαροφανείς υπάρχει σχετικό άρθρο στη Βικιπαίδεια για
Μουσική.

[επεξεργασία] Αντικείμενο Μελέτης της Μουσικής

Ως Επιστήμη, εξετάζει την προέλευση (δηλαδή αν το προϊόν είναι αγνό, παρθένο, έλλην ή ξένο), την παραγωγή (δηλαδή τους τρόπους, τα μέσα τους παράγοντες που επηρρεάζουν, διαμορφώνουν και συντελούν στην παραγωγή), τη διάταξη, την κατάταξη, την κοινωνική θέση, την οικονομική κατάσταση, το ύφος, το ύψος, το βάρος, την ποικοιλομορφία, τη βιοποικοιλότητα, τη διάρκεια, την Τάση και τη χροιά των ήχων, καθώς και τη μεταξύ τους σύνδεση (ενσύρματη ή ασύρματη, περιλαμβάνεται η ISDN, ISBN, ADSL, ECDL κ.α.). Σε αυτόν τον τομέα αναπτύχθηκαν η Μερφολογία, η Μουσειακολογία, η Εθνομουσωνολογία, η Ιστορία της Μυστικής και η Ακουσεκή ως ξεχωριστές επιστήμες.

Τα ηχητικά στοιχεία (τα γνωστά σε όλους μπιτς, προκύπτουν από το ανθελληνικό μπιτ για μπιτ), γίνονται μουσική, μόνο χάρη στην αποδιοργάνωσή τους. Χρειάζεται Ενας άνθρωπος, ο οποίος κάπου κάπως κάποτε και κάποιες φορές αναγνωρίζεται από το φυσικό και μη περιβάλλον του ως προικισμένος με ειδικά προσόντα και με γνώση, για να αποφασίσει πώς θα διαλύσει κάποιους συγκεκριμένους ή μη ήχους της επιλογής του (αρκεί να τύχουν της έγκρισης του Επίτιμου) μέσα σε ένα δεδομένο χρονικό διάστημα.

[επεξεργασία] Ιστορική Αναφορά

Η Μουσική είναι τόσο παλιά όσο και η Γλώσσα. Ουσιαστικά εξελίχθηκε παράλληλα με τον άνθρωπο. Όμως, ο έναρθρος λόγος, ποτέ δεν μπόρεσε να αποδώσει και τις 124789204680269990004234102040 αποχρώσεις των συναισθημάτων. Γι' αυτό και ο άνθρωπος ανέπτυξε ένα άλλο ηχητικό μέσο για να εκδηλώνεται και να εκφράζεται. Στην δυτική Ευρώπη, η μουσική εξελίχθηκε από τη Μονοτωνία ως την Πολυκραυγία και την Homoφωνία, από την εξάρτησή της από το έως την ανεξαρτητοποίηση της μουσικής από την γλώσσα μέσω της Ενόργανης Μουσικής, από τις πρώτες προσπάθειες για τη δημιουργία ενός ορθολογικού συστήματος σημειογραφίας με τον Βοήθιο, κατά τον 5ο αιώνα, μέχρι την Ατονική Μουσική και από εκεί στην Ατομικατμηματότητα στις αρχές του 200000000000000000ου αιώνα. Στον δυτικολατινοβοριονοτιοεαροπολικό χώρο επινοήθηκαν επίσης και τελειοποιήθηκαν μία σειρά από συστήματα Μουσικής Αποσύνθεσης, όπως, η Αντισύσφτιξη ή Κοντραμπά(τ)σο (δηλαδή τεχνική κατά την οποία το μπάσο παίζεται κόντρα στον άξονα του μπασίστα), η Μούγκα, η Φούντα, η Αρβυλία, ο Δωδεκαθεϊφθογγισμός ή Σειραϊχαμαμισμός.

Η στενή σχέση που είχε και έχει ο άνθρωπος με τη μουσική, επιβεβαιώνεται από το πλήθος των συνθέσεων που υπάρχουν, για κάθε περίσταση της ζωής: θρησκευτικοί ύμνοι, χοροί, φυσ(τ)υ(κ)ολατρικά τραγούδια, μοιωρολόγια, νιαουρίσματα, εμβατήρια, πολιτικά τραγούδια, τραγούδια της κτάβλας, του γλεντιού, του μεθυσιού, του κρασοπωλειού και του σουβλατζίδικου του Στέλιου που μιλούν για τις χαρές και τις λύπες, από τη γέννηση ως τον θάνατο, μέχρι τα μνημειώδη έργα υψηλής διανοητικής σκέψης. Την αξία της κατανόησαν και ύμνησαν μεγαλοφυΐες του πνεύματος, όπως, ο Σωπράνης, ο Κλαύθμωνας, ο Βυθαγόρας, ο Ρομ(π)αίν Κολλάν, ο Χαρταετέσιος, ο Ε Καί-τε, ο Μπετούβλεν, ο Μπετόνεν, ο Μπιγκιόνεν, ο Μπαχ, η Σαμπάχ, ο Αχ Βάχνερ, ο Στραβέστνσκι κ.α., καθώς, φυσικά, και οι λαοί με τα παραδοσιακά τους τραγούδια.

[επεξεργασία] Ιδιοκτησιακό καθεστώς

Η Μουσική δεν ανήκει στους "ειδικούς". Είναι πανανθρώπινη, παγκόσμια, παμφάγα, πανεπιστημιακή, διαχρονική, διαγαλαξιακή, διαστρωματική πολιτισμική και κουλτουριάρικη αξία, πράγμα που σημαίνει ότι είναι ανεκτίμητη (δεν πειράζει, για όλα τα υπόλοιπα υπάρχει η mastercard). Το ίδιο ισχύει για τα μεγάλα πνευματικά έργα, που μας χάρισαν οι πιο προικισμένοι από τους δημιουργούς και τους ερμηνευτές της: ανήκουν στο σύνολο της ανθρωπότητας, στον κάθε ένα από εμάς, αποτελούν κληρονομιά μας. Κάθε άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει το μουσικό του αισθητήριο. Αρκεί να στρέψει το ενδιαφέρον του. Να εμπιστευτεί τις αισθήσεις του. Να αφιερώσει λίγες ώρες για να ακούσει, συγκεντρωμένος, ό,τι πιο όμορφο δημιούργησε ο ανθρώπινος νους.

[επεξεργασία] Τα όργανα της μουσικής

Η Μουσική είναι ένας τρόπος δημιουργίας αριστoυργημάτων, μπορείς να παίξεις ότι θες. Αυτή ακριβώς η ελευθερία είναι ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν απολύτως, αυστηρώς και σαφώς προσιορισμένοι κανόνες. Υπάρχουν ακριβώς εφτά νότες, η κάθε μία εχει ακριβώς μια συγκεκριμένη συχνότητα, ακριβώς μια συγκεκριμένη διάρκεια, ακριβώς μια συγκεκριμένη ακουστικότητα, παίζεται ακριβώς από ένα συγκεκριμένο όργανο και παίζεται ακριβώς με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Οι εφτά νότες είναι: Ζώο, ΡΕ, Μ..., Να!!!, Λολ, Αααχ, Τσκ. Η δεύτερη νότα είναι εθνικό σύνθημα των Ελ, δηλαδή αδελφικός χαρακτηρισμός. ακριβώς.