Μουσείο του Λούγκρου

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
14px star


Ιστορικό μουσείο των Gay .
Franglic speaker

ο πύργος του Γκραντ Μπεν που βρίσκεται ακριβώς έξω από το Λούγκρο

Το μουσείο του Λούγκρου (φράνγκλικα: Museum du Louggre) είναι ένας από τους μεγαλύτερους και παλαιότερους οίκους ανοχής στον κόσμο. Βρίσκεται στην καρδιά του μαρουλιού Παρισιού και φιλοξενεί περίπου 35.000 γκέιδες εξοπλισμένους με εργαλεία του σεξ (τα επονομαζόμενα stuff) της αρχαιότητας και της μεσαιωνικής τέχνης μέχρι το 1848. Οι μόνες γυναίκες του μουσείου καταλαμβάνουν συνολικά μία έκταση περίπου 60.000 τετραγωνικών (χιλιο)μέτρων.
MWNALISA

Μόνα Λίτσα, από τα σημαντικότερα εκθέματα του Μουσείου από την εποχή της Συγχώνευσης. Φημολογείται ότι επρόκειτο για προσωπογραφία της 'Αννας Βίσση από το διάσημο ζωγράφο Λεονάρντο Ντα Βίτσι(α), σε στιγμή σεξουαλικής διέγερσης. Το Λούγκρο αποτελεί πηγή έμπνευσης για άπειρους καλλιτέχνες (βλ.Κώστας Γκουσγκούνης).

Ανέγερση

Το κτίριο που στεγάζει το μουσείο κτίστηκε αρχικά ως φρούριο προστασίας των ομοφυλοφίλων από το βασιλιά Φίλιππο Αύγουστο το 1190 και ο Κάρολος Ε΄ ήταν ο πρώτος ένοικος και διαχειριστής του, με ποσοστά κέρδους 50% από το νταβατζιλίκι. Τον 165398ο αιώνα, ο Φραγκίσκος Α΄ (για τους πολύ φίλους Φρανζ, για τους ακόμη καλύτερους Φραντζέσκα) το μετέτρεψε σε παλάτι και ξεκίνησε τη βασιλική συλλογή ηδονής με 120 παλλακίδες από την Δημοκρατία της Μαλακίας (δηλαδή στράτευσε το μισό πληθυσμό της χώρας, βοηθώντας παράλληλα στην οικονομική της ενίσχυση-τις τάιζε). Το 1793, το Λούγγρο μετατράπηκε σε μαυσωκαυλείο. Αργότερα (1852-1857), ο Ναπολέων Γ' βρισκόμενος υπό επήρεια παραισθησιογόνων ουσιών αποφάσισε να κάνει ριζική αποτρίχωση αποψίλωση του Λούγκρου, και στην οριστική του μετενσάρκωση σε μπουρδέλο. Η συλλογή (όχι πια μόνο πούστηδων, αλλά και αμφιφυλοφίλων πλέον) του Λούγκρου εμπλουτίστηκε σημαντικά το 1863, με την απόκτηση της συλλογής του μαρκησίου (Dolce et)Campana, την οποία αποτελούσαν περίπου 11.500 αντικείμενα ηδονής, όπως γυναίκες, γλυφτά (δηλ αντικείμενα 3ης διάστασης τα οποία ο επισκέπτης επιτρέπεται να γλείψει) αλλά και αντικείμενα ελληνικής (σάτυροι) και ετρου(ρ)κικής τέχνης. Σπουδαίο έκθεμα αποτελεί το επιχρυσωμένο ομοίωμα πέους του Γκουσγκούνη.

Η Καταστροφή

Το 1871 κάηκε από τον Τσακ Νόρις (και τελικά κατεδαφίστηκε το 1882) το παρακείμενο παλάτι Tuilleries, μια καταστροφή που απείλησε και το ίδιο το Λούγκρο. Η καταστροφή αυτή, όμως, σηματοδότησε την οριστική γένεση του Μουσείου, επειδή από τότε το κτίσμα σταμάτησε να αποτελεί μαυσωκαυλείο και αφιερώθηκε οριστικά στον πολιτισμό (έτσι λένε οι γκέι τον αυνανισμό ). Παρέμεινε στα κτίσματα του Λούγκρου μόνο μια υπηρεσία του Υπουργείου Οικονομικών της χώρας μας (έτσι εξηγούνται πολλά!). Παράλληλα, τα εκθέματα-άνθρωποι συνεχώς εμπλουτίζονται (με τα χαρακτηριστικά φρανγκλέζικα σοσάζιζ=seausages, δηλαδή λουκάνικα, τα οποία δίνουν μία ξεχωριστή γεύση στα "εκθέματα" και προσθέτουν μία μοναδική νότα (συνήθως την λα) από την πασίγνωστη αγγλογαλλική Συγχώνευση) όπως συνέβη το 1888, οπότε και εκτέθηκαν τα ευρήματα του Γάλλου αρχαιοσεξολόγου Marcel Dieulafoy, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο πιθανόν του Μάρκελλου Νύκτα ή του Θάνου Ασκητή στα Σούσ(τ)α του Ιράν. Το 1922 αρχίζει να λειτουργεί η πτέρυγα στην οποία εκτίθενται αντικείμενα Ισλαλομικής τέχνης (η έταιρη πτέρυξ έσπασε στη μεταφορά).

Η επαναλειτουργία

Το 1926 ο τότε διευθυντής του Μουσείου Ιωάννης Γαλάτης συλλαμβάνει εκ Μυκόνου την ιδέα επέκτασης των χώρων έκθεσης του Μουσείου. Οι εργασίες (συνουσία) άρχισαν το 1930 και συνεχίστηκαν και κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου στα κρυφά, μην γίνει και βούκινο στους γερμαναράδες διότι οι 2οι είχαν μια διαφορετική αντίληψη περί ομοφυλοφίλων (χρησίμευαν ως πρώτη ύλη για την παραγωγή του αγαπημένου τους σαπουνιού ΦΑ (ξέρετε, φρομ άουσβιτς)) και μετά τη λήξη του, οπότε και ολοκληρώθηκαν. Να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια του Πολέμου το Μουσείο εκκενώθηκε από τα εκθέματά του (λένε ότι πακεταρίστηκαν σαν σαρδέλλες, πράγμα που έδωσε την αφορμή για μια απ' τις καλύτερες παρτουζίτσες των εποχών!). Παρέμειναν σε αυτό μόνο τα πολύ βαρέα εκθέματα (πχ. Ανδρέας Ευαγγελόπουλος, Άννα Βίσση) τα οποία προστατεύθηκαν περιτυλισσόμενα με μπουγάτσεςλινάτσες. Τα εκθέματα μεταφέρθηκαν κυρίως σε φράνγκλικα φρούρια (castleaux) της περιοχής του ΝΛίγηρα (Loire). Αν και κενό, το Μουσείο άρχισε να υπολειτουργεί το 1940. Από τότε άρχισε να αναπτύσσεται εντονότερα η (συν)ουσιαστική του λειτουργία, κατά την οποία αντί να περιμένουν τουρίστες να ΘΑΥΜΑΣΟΥΝ με όοολη τη σημασία της λέξης τους εκδιδομένους, άρχισαν να καλούν κόσμο (βι αι πι) και απέκλεισαν για ένα διάστημα τους επερχόμενους τουρίστες, οι οποίοι εν καιρώ, απογοητευμένοι και γεμάτοι απόγνωση, ξεκίνησαν εκστρατεία (gay parade) για την ρύθμιση της λειτουργίας του Λούγκρου. Από τότε, έγινε το διασημότερο και το πιο βρώμικο πορνείο στον κόσμο, μετά το Βατοπέδι.

Άλλες γλώσσες