Λίπστικ

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το πασίγνωστο αξεσουάρ των γυναικών (και όχι μόνο), με το οποίο γυαλίζουν τα χείλη τους, στην πραγματικότητα αρχικά είχε εφευρεθεί για λίγο διαφορετικούς λόγους. Ένας ανώνυμος μέχρι σήμερα επιστήμονας, το 1928, πειραματιζόμενος στις διαπροσωπικές σχέσεις ανδρών-γυναικών σε διάφορους χώρους κοινωνικής επαφής, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι (όπως διατυπώνεται στο ημερολόγιό του)

"Αι γυναίκαι καλύτερον είναι να βγάζουν το σκασμό, καθώς όταν ομιλούν, οχλούν".

Έτσι, αφιέρωσε τα τρία επόμενα χρόνια της ζωής του στο να βρει ένα τρόπο να κάνει τις γυναίκες να μη μιλάνε, και μάλιστα οικειοθελώς.

[επεξεργασία] Η ανακάλυψη

Το 1931 λοιπόν, βρήκε τη λύση σε μια γυαλιστερή πάστα την οποία η κάθε γυναίκα μπορούσε να απλώσει στα χείλη της. Η καινοτομία και το κρυμμένο μυστικό της φόρμουλας ήταν ότι η πάστα αυτή περιείχε ισχυρότατη κόλλα, η οποία κολλούσε τα χείλη μεταξύ τους. Ονόμασε την πάστα "Lip-Stick" (από τις Ιγγλέζικες λέξεις lip + stick που σημαίνουν ακριβώς αυτό, κολλημένα χείλη) και λάνσαρε για πρώτη φορά στην αγορά τη νέα του ανακάλυψη το 1932.

Το προϊόν ήταν ιδιοφυές. Η γυαλάδα του δεν άφηνε καμία γυναίκα ασυγκίνητη. Η χαρακτηριστική αντιμετώπιση των γυναικών μάλιστα όταν έβλεπαν στις βιτρίνες το Lip-Stick, ήταν η διαρκής επανάληψη της λέξης "diamonds" σε μονότονο και υπνωτισμένο ύφος με τα χέρια στο ύψος των ώμων και στραμμένα προς αυτό (βλ. και zombies σε συνδυασμό με τη λέξη brains). Ταυτόχρονα, τα ευεργετικά του αποτελέσματα στις σχέσεις ανδρών-γυναικών έκαναν τους άνδρες να το αποδεχτούν με μεγάλη θέρμη.

[επεξεργασία] Προώθηση στις αγορές

Η εμπορική επιτυχία θεωρήθηκε δεδομένη, όμως παραδόξως το προϊόν αρχικά δεν είχε μεγάλη κυκλοφορία. Η ισχυρή κόλλα που χάριζε στο προϊόν τα χαρακτηριστικά του (αλλά και τη γυαλάδα του) ήταν αρκετά ακριβή στην παραγωγή της κι έτσι το ειδικό αυτό κραγιόν ήταν πολύ ακριβό για τη μέση καταναλώτρια της εποχής. Το γεγονός ότι ο επιστήμονας είχε ήδη χαραμίσει τρία χρόνια από τη ζωή του δεν του άφηνε άλλα περιθώρια από το να ανεβάσει άμεσα τις πωλήσεις του. Έτσι αναγκάστηκε να ελαττώσει την δύναμη της κόλλας ώστε να γίνει πιο φθηνό. Η πράξη αυτή ανέβασε τις πωλήσεις στα ύψη καθώς είχε διπλό αποτέλεσμα: 1ον μπορούσαν να το αγοράσουν όλοι και 2ον η κόλα μετά από λίγο σταματούσε να κολλάει αλλά και να γυαλίζει, οπότε χρειαζόταν πολλές και επαναλαμβανόμενες επαναλήψεις για να δουλέψει, με συνέπεια την ακόμα μεγαλύτερη κατανάλωση.

Με τα χρόνια, και λόγω της μεγάλης ζήτησης η κόλλα έχανε όλο και περισσότερο την ισχύ της, μέχρι που την πατέντα αγόρασαν κολοσσοί καλλυντικών όπου και περιόρισαν την περίοδο δράσης της σε λίγα δευτερόλεπτα, με την ελπίδα ότι η κάθε γυναίκα θα πρέπει να καταναλώνει 3 λίτρα Lip-Stick την ημέρα. Δυστυχώς αυτό δεν έγινε κι έτσι πλέον το lipstick χρησιμοποιείται μόνο για να γυαλίζουν και να έχουν γεύση καραμέλας, φράουλας ή ότι άλλο τα χείλη των γυναικών (και όχι πχ μουσακά, μπιφτέκια ή ότι άλλο έχουν φάει).

[επεξεργασία] Δείτε επίσης

Άλλες γλώσσες