Κέρκυρα

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Κέρκυρα είναι ένα από τα τιμημένα 7 νησιά του Ιόνιου Πελάγους[εκκρεμεί παραπομπή]. Βρίσκεται στην είσοδο της Αδριατικής Θάλασσας (η θάλασσα της Άδριας για όσους δε γνωρίζουν), κοντά στις Ηπειρωτικές ακτές. Οι βορειοανατολικές της ακτές πλησιάζουν αρκετά (περ. 2 χιλιόμετρα) τις ακτές της Santa Barbara και Santa Saranta τους γνωστούς εξωτικούς προορισμούς αλλόθρησκων. Οι τουρίστες, που συρρέουν στο νησί κατά χιλιάδες και αποτελούν αιτία κυκλοφοριακής συμφόρησης για πεζούς και ποδηλάτες, την αποκαλούν Corfu κατά τη γνωστή ελληνική ρήση "Φτύσ' τον Corfu σου". Η πυκνότητα του πληθυσμού της νήσου είναι 193 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο γης. Με αλλά λόγια δεν έχουν χώρο να κλάσουνε!

[επεξεργασία] Τουρισμός

Ένα από τα εκατομμύρια νησιά που για κάποιο ανεξήγητο λόγο οι τουρίστες συρρέουν όπως είπαμε και παραπάνω για να δουν... τι άλλο τις ελληνικές ομορφιές! Μέγα τουριστικό αξιοθέατο ο "Αϊ- Σπυρίδωνας". (Θα μιλήσουμε παρακάτω για τον Άγιο των απανταχού Κερκυραίων) Μα ας αναρωτηθούμε τι είναι πια αυτοί οι Τουρίστες στη Κέρκυρα. Είναι κατά κύριο λόγο Ρώσσοι και Ιταλοί που έρχονται είτε για να κάνουν αξέχαστες διακοπές με ελληνικό άρωμα σκατίλας το οποίο είναι διάχυτο σε όλο το νησί -είναι η γνωστή σε όσους έχουν επισκεφθεί το νησί μυρωδιά "ΤΟΣΚΑ"- είτε, για να ολοκληρώσω αυτό που άρχισα, να αγοράσουν κι αυτοί οι έρημοι ένα κομμάτι γης, γης ελληνικής, να 'χουν κάτι να αφήσουν στα παιδιά τους. Φυσικά καλά κάνουν, καθώς υποβόσκει η φήμη πως άμα επιχειρήσει κανείς να μείνει σε ξενοδοχείο η αναλογία τιμής-ποιότητας είναι αντίστοιχη με αυτή στις παραλιακές ταβέρνες του νησιού.

Ένα πρόβλημα που εμφανίζεται με την άφιξη των τουριστών στο νησί είναι ο περιορισμός της ελευθερίας κινήσεων των κατοίκων λόγω συμφόρησης του κυκλοφοριακού συστήματος. Μα τι περπατάς, τι κάνεις ποδήλατο, τι σέρνεσαι στη γη σαν ερπετό, τι καβαλάς πεζοδρόμια και γριούλες, μία είναι η κατάληξη: Ο τουρίστας ακάθεκτος θα σου κόψει και πάλι το δρόμο (και τη φόρα, ανόητε, που νόμιζες πως θα γλιτώσεις). Παράλληλα, η αύξηση των τουριστών οδήγησε σε αύξηση με γεωμετρική πρόοδο καταστημάτων που είναι όλα μα ΟΟΟΟΛΑ τουριστομάγαζα. Τα μαγαζιά αυτά προσφέρουν πληθώρα χρηστικών αντικειμένων όπως σαπούνι από Κερκυραϊκή ελιά, ξύλινη κουτάλα από το ίδιο δέντρο, μπλουζάκια, μαγνητάκια, τσαντάκια κ.ο.κ. "Ι LOVE CORFU" (σιγά το νησί ρε φίλε) και φυσικά το πατροπαράδοτο λικέρ "Κούμ-Κουάτ" (μεγαλύτερη αηδία δεν έχεις πιεί στη ζωή σου) στα οποία οι προαναφερόμενοι ακουμπούν τα ωραία τους λεφτά για να μπορεί μετά ο Κερκυραίος να καμώνεται.

[επεξεργασία] Αϊ- Σπυρίδωνας

Μεγάλη η χάρη του. Κάθε 12 Δεκέμβρη, οι Κερκυραίοι δεν έχουν άλλη δουλειά από το να μαζεύονται στη κεντρική πλατεία του νησιού (Πλατεία Σπιανάδα) και να δοξολογούν τον Άγιο τους. Ο οποίος, σημειωτέον, κάθε χρόνο φορά καινούρια παππουτσάκια, καινούρια ρουχαλάκια, καινούριο καπελάκι και τα συναφή, καθότι ο μύθος που τους μεγάλωσε υποστηρίζει ότι ο Άγιος νυχτοπερπατεί στο νησί και τα καταστρέφει. Έτσι, περιφέρουν το Λείψανο, ντάλα μέρα, μαζί με τις 64 (μπορεί να ΄χουν πληθύνει) Φιλαρμονικές τους και τι ρι τι ρι τι ρι τι ρι (trademark και ηχος λιγακι creepy), κι ο Άγιος, για όσους τον έχουν ματαδεί, μοιάζει με DJ έτσι γερμένος μονόπαντα, μιξάροντας τον ήχο. Και να σου οι λουκουμάδες και να σου τα κεριά και να τα τάματα και να οι πιστοί να συρρέουν με τα συνολάκια τους στο μέγα μυστήριο.

[επεξεργασία] Παραδοσιακά Ποτά

  • "Κούμ-Κουάτ", παραδοσιακό λικέρ του νησιού που δεν τον πίνουν ούτε οι Κερκυραίοι. Μόνο οι ανόητοι τουρίστες το αγοράζουν ως εξωτικό νέκταρ. Πορτοκαλί χρώματος συνήθως και πανάκριβο.
  • "Τσιτσιμπύρα", αφρίζον αναψυκτικό. Όχι, Ορέστη Μακρή, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη μπύρα. Είναι πικρό και προκαλεί τάσεις εμετού και αερίων. Επίσης, οι Κερκυραίοι αρνούνται πως είναι το τοπικό τους προϊόν.

[επεξεργασία] Οι κάτοικοι

Γνωστοί και ως "Παγανέλια". Κανένας δεν είναι απλά από το νησί. Όχι. Οι ρίζες τους βρίσκονται βαθιά στο χρόνο και ξεκινούν από τη γειτονική Ιταλία. Προφανώς και γι'αυτό δεν έχουν καμία σχέση με τους υπόλοιπους Επτανήσιους, τη πλέμπα. Εδώ, το πόπολο είναι για να γλείφει τα παππούτσια τους. Οι Κερκυραίοι, είναι ένας λαός που χαίρεται να σε βλέπει να πεθαίνεις, αρκεί να του 'χεις γράψει τα υπάρχοντά σου πρώτα. Φιλοχρήματοι και αφιλόξενοι κάνουν πράξη τις επιταγές του Ξένιου Διός. Είναι οι πιο γαμάτοι άνθρωποι που έχουν περάσει ποτέ από αυτό τον πλανήτη. Δηλώνουν απέχθεια για όλες τις υποδεέστερες φυλές (Αθηνέζοι, Καρντάσια, Κύπριοι, Φοιτητές). Έπίσης, είναι οι άρχοντες των δρόμων και των πεζόδρομων. Συνήθως αράζουν Λιστόν και Πεζόδρομο για καφεδάρα, (Cappucino, Espresso σε όλες τις πιθανές εκδόσεις)

[επεξεργασία] Φαγητό

Παραδοσιακά Κερκυραϊικα εδέσματα είναι:

  • "Μπουρδέτο": Φαγητό με ψάρι και κόκκινη σάλτσα. Προφανώς, το λέει και το όνομα του, μιλάμε για φοβερή μπούρδα.
  • "Παστιτσάδα": Φαγητό με κότα/κόκκορα και μακαρόνια. Το γνωστό σε όλους τους υπόλοιπους Έλληνες ως μακαρόνια με κόκκορα/κότα κοκκινιστό. Αλλά αφού είναι γαμάτοι έπρεπε να του δώσουν ένα άλλο όνομα και να διεκδικήσουν την μοναδικότητά του.
  • "Σοφρίτο": Φαγητό με μοσχάρι και πηχτή σάλτσα που παραπέμπει σε ό,τι άλλο εκτός από σάλτσα.
  • "Κερκυραϊκό Σουβλάκι": Το κανονικό πιτόγυρπ που όλοι γνωρίζουμε, αλλά με προσθήκη σάλτσας ("σάρτσα" στα κερκυραϊκά) που έχει ως βάση τη ντομάτα και διάφορα μπαχαρικά.

[επεξεργασία] Αξιοθέατα

Εκτός από τον Αϊ- Σπυρίδωνα, υπάρχουν κι άλλα πράγματα να υποφέρει κανείς σε αυτό το νησί.

1. Το Πάσχα στη Κέρκυρα, που τόσα ακούγονται κάθε χρόνο. Που όλοι οι αδαείς Έλληνες και ξένοι τουρίστες καίγονται να ζήσουν από κοντά. Με το πατροπαράδοτο πέταγμα των σταμνών από τα παραθύρια. Σαν άλλες θείες από το Σικάγο, οι Κερκυραίοι, διαμένοντες κυρίως στη Πλατεία, βγαίνουν στα μπαλκόνια και βλέποντας χιλιάδες κόσμου από κάτω τους, νιώθουν και μια έπαρση, πετούν στάμνες και όποιον πάρει ο χάρος!!! Από πότε οι απόπειρες δολοφονίας περαστικών έγινε θέαμα στη χώρα μας; Άσε που μετά οι δρόμοι είναι σαν να γλιτώσαμε μόλις από φονική επιδρομή βαρβάρων και την πληρώνουν οι εργαζόμενοι του Δήμου που κυριολεκτικά "Μαζεύουν τα σπασμένα".

2. Η Ανάσταση, στη Κέρκυρα, είναι αυτό που έλεγαν οι φίλοι τους, και πρόγονοι να μη ξεχνιόμαστε, Ρωμαίοι "άρτος και θεάματα". Η Πλατεία φορά όλη τη μεγάλη βδομάδα τα πένθιμά της (δηλαδή οι λάμπες της Πλατείας είναι μωβ, ναι μωβ γιατί έχουμε πένθος γαμώ) και στην Ανάσταση πυροτεχνήματα, βεγγαλικά, Φιλαρμονικές πόλεμος. Και ο βλαχοΚερκυραίος, πίνει ποτάρα και 11:57 πάει μέχρι την μέση του δρόμου να αναστήσει Τον Κύριο και να συνεχίσει τη ποτάρα του μετά.

3. Οι Φιλαρμονικές. Τις άφησα στο νούμερο 64, παίζει να 'ναι κι άλλες σήμερα. Εμφανίζονται σε κάθε μεγάλη περίσταση (28η Οκτωβρίου, 12η Δεκέμβρη, 25η Μαρτίου κ.ο.κ.). Είναι αστείοι. Φοράνε τις στολές τους, τα καπελάκια τους με τα περίεργα λοφία σε διάφορα χρώματα, ανταγωνίζονται η μια την άλλη και όνειρο κάθε παιδιού στο νησί είναι να μπει στη Φιλαρμονική (τώρα, τη Παλιά, τη Καινούρια, δε ξέρω). Και αυτό είναι δείγμα πολιτισμού, μάλιστα.

[επεξεργασία] Μεγάλες Προσωπικότητες

Η Κέρκυρα έχει αναδείξει πολλές μεγάλες προσωπικότητες. Ξέχνα αυτά που ήξερες, φίλε αναγνώστη. Ποιός Σολωμός και ποιός Μάτζαρος. Ποιά Γκερέκου και ποιός Ρουβάς. Τρισμέγιστος, ανυπέρβλητος και φίρμα είναι ένας. Ο ""Γιάννης ο τρελός". Κάθε εποχή με το δικό του ντύσιμο, ανάλογο των περιστάσεων και των συνθηκών. Γενικά το νησί είναι τίγκα στους παλαβούς. Και να μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε την συγκλονιστική προσφορά του νησιού στην πολιτική ζωή της χώρας. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς: Δρυ, Κουλούρη, Γκερέκου, Δένδια.

[επεξεργασία] Τοπική Διάλεκτος

Όχι, δε μιλούν τραγουδιστά. Είναι ένα ψέμα. Ό,τι έχεις δει στο "Περί Ανέμων και Υδάτων" είναι μια παραπλάνηση. Η μισή αλήθεια. Έχουν όμως τα δικά τους μοναδικά χαρακτηριστικά, όπως δίνοντας ένα ραντεβού, ο κλασσικός Κερκυραίος σου λέει "Θα τα πούμε μες στις 10", αυτό μπορεί να σημαίνει 10:05, 10:10, 10:20, 10:30, 10:40 10:59, κατάλαβες. Ακόμα, δε θα σε φωνάξει με το όνομα σου είσαι ή "ωρή"=Θηλυκό ή "ωρέ"=Αρσενικό και άλλα χαρούμενα.

[επεξεργασία] Κλίμα

Το χειμώνα, νεκρώνει το νησί. ΜΗΔΕΝ. Μόνο Κερκυραίοι και Φοιτητές. ΤΕΛΟΣ. Τα μαγαζιά ανοιχτά μέχρι τις 00:00 και πάλι κάνεις τάμα στον Αϊ- Σπυρίδωνα. Υγρασία μέχρι να σαπίσει το κορμί σου, μέχρι να αναγκαστείς να στεγνώσεις τα ρούχα με πιστολάκι, μέχρι να συμβιβαστείς με την ιδέα ότι θα βρέχει μέχρι τον Ιούνη. Το καλοκαίρι, γίνεται της πόρνης. Κόσμος παντού, τουρίστες, ξένοι, ντόπιοι, υγρασία με ζέστη. ΘΑΝΑΤΟΣ.

[επεξεργασία] Ατάκες

Bwikilogo
Για τους σοβαροφανείς υπάρχει σχετικό άρθρο στη Βικιπαίδεια για Κέρκυρα.
  • "Που 'σαι ωρέ παιδί;"
  • "Που 'σαι ωρή κοπέλα;"
  • "Γαμώ τον Αϊ-Σπυρίδωνα!!!"
  • "Γαμώ τον Άγιο σου γαμώ" (πάντα αναφερόμενος στον Σπυρίδωνα)
  • "Θα γενεί ρεμπόμπο" (θα γίνει χαμός)
  • "Τα λέμε μες στις 10"
  • "Δεν άφηκε στάχτη" (δεν άφησε τίποτα)
  • "Εγίνηκα μποχός"
  • "Γαμώ τον Αϊ- Μάη"
  • "Γαμώ τον Αϊ-Σκατά"
  • "Μη κουτίζεις" (μην είσαι χαζός)
  • "Και τσ'αποδέ λοιπόνε"
  • "Που 'σαι ωρέ μάτια"
  • "Ω,μα ψυχή τσι ψυχής μου"
  • "Ε που να μπει ο Δια-ε-ολος μέσα σου"
  • "Πάππο, με βάρηκε"
Άλλες γλώσσες