Θάνατος

Από την Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

“Τούτη η γης που την πατούμε, ούλοι μέσα θε να μπούμε”

~ Ο Όσκαρ Ουάιλντ για το Θάνατο (όλων μας)

“Θάνατος είναι οι καργιες που χτυπιούνται στους μαύρους τοίχους και στα κεραμίδια”

- Ο Καρυωτάκης για το Θάνατο

Αλλα επειδή ο ποιητής κάτι πρεπει να ειχε πάρει όταν έγραφε αυτό το στίχο, η αληθινή μορφή του Θανάτου είναι πολύ πιο συμπαθητική: είναι ένας ψιλόλιγνος κυριούλης με ενα ριχτο, το οποίο διαθέτει και κουκούλα, πολύ της μοδός. Επίσης κρατάει και ένα δρεπάνι γιατί του αρέσει να καλλιεργεί τον κήπο του. Ο Θάνατος, προσφέρει λύση στο Παράδοξο του Είναι, γι' αυτό και τον αγαπούν πολύ όσοι νοιώθουν εγκλωβισμένοι μέσα σε αυτό το παράδοξο, όπως π.χ. οι Emo. Τη σήμερον ημέρα, ο Θάνατος είναι μια ευγενική χορηγία του ΙΚΑ και της Funny Again Πετραλιά.

[επεξεργασία] Αφτερ Ντεθ

Πολλοί και για πολλούς αιώνες αναρωτιούνται τι υπάρχει μετά το Θάνατο. Οι δημοφιλέστερες απαντήσεις είναι οι εξής:

Μετά το Θάνατο πάμε σε ενα πολύ ωραίο και ήσυχο μέρος που το λένε παραδεισο, αν είμαστε καλοί
Μετά το Θάνατο πάμε στα καζάνια της κόλασης, αν είμαστε κακοί
Τίποτα
Τίποτα
Ένα γιγάντιο δέντρο με μια τεραστια κουφάλα μέσα στην οποία γινεται ενα ατελείωτο πάρτι με καλλονές που φοράνε μπικίνι και σερβίρουν κοκτέηλ με φράουλες και σαντιγύ.
Τίποτα
Μας τρώνε τα σκουλήκια
Βλέπουμε τα ραδίκια ανάποδα
Τίποτα