Ζαχαροπλαστείο

Από την Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Ζαχαροπλαστείο : Σύνθετη λέξη, παράγωγο των λέξεων ζάχαρη, όπλα, και αστείο.

[επεξεργασία] Προέλευση των Ζαχαροπλαστείων

Τα ζαχαροπλαστεία υπήρχαν και στην αρχαιότητα και μάλιστα στην προμυκηναϊκή περίοδο.Είναι χαρακτηριστικό οτι τότε ονομάζονταν Μελοασπιδογελωτας (εφόσον στην αρχαία εποχη δεν υπήρχε η ζάχαρη,ούτε φυσικά πυροβόλα όπλα και τα αστεία ήταν συνώνυμα με τον γέλωτα.)

Πρώτος ζαχαροπλάστης όπως μας αναφέρει ο Λουγρίτιος της Τανάγρας ήτανε ο Ζυμάριος ο Πιλσμπούριος.Ο μύθος θέλει ο Ζυμάριος να κατασκευάζει την πατσουρόπιτα,γλυκό το οποίο τιμάται μέχρι και σήμερα απο τους απανταχού Ελληνες.Ο Ζυμάριος είχε σοβαρά προβλήματα με την πεθερά του σε σημείο που σκέφτηκε να την σκοτώσει.Όμως η φόλα ήτανε πολύ άνοστη (γνωστό το Ρητό κακό σκυλί ψοφό δεν έχει) και προκειμένου να την κάνει πιο θελκτική την ανακάτεψε με μέλι και αλεύρι.Το έψησε στους 250 βαθμούς χωρίς αέρα και έβαλε λίγο βούτυρο όταν πήρε χρώμα.Η πεθερά του καταβρόχθισε την πατσουρόπιτα και ψόφησε.

Τα ζαχαροπλαστεία στην σημερινή τους μορφή φτάσανε το 1605 στην Γαλλία επι Λουδοβίκου ΣΤ του Περδίλου.Ο Περδίλος λόγω της κακής του συνήθειας να κλάνει σε κλειστούς χώρους (βλ Ασανσέρ,αμφιθέατρα κλπ) είχε πολύ βρωμερή φήμη.Στην συνδιάσκεψη της Μπουρμπουτόν έτυχε να κλειστεί μαζί με 5 ακόλουθούς του σε ένα ασανσέρ την στιγμή που έληγε η διάσκεψη.Οι ακολουθοί του ήτανε ο Ζαν Σου,ο Μαρι Προφιτερόλ,ο Ζακ Ζελε,ο Γκί Κρεπ και ο Τούρκος Μουσταφά Καζαν Ντιπί.Κάποια στιγμή ο Περδίλος βάρεσε μια κλανιά Θήτα και δηλητηρίασε όλους τους ακολούθους του.Μετά τον θάνατο τους ο Περδίλος έπεσε σε βαριά κατάθλιψη.Η γυνάικα του Φαντουαννέτα των Βουβώνων προκειμένου να γλυκαθεί λίγο του έφτιαξε μια σειρά απο γλυκά λέγοντας του οτι κάθε γλυκό θα συμβόλιζε απο ένα απο τους ακολούθους του.Ο περδίλος πήρε τέτοια χαρά που έβγαλε βασιλικό διάταγμα οτι όλοι όσοι φτιάχνανε γλυκά να τιμήσουν τους ακολούθους του με αυτόν τον τρόπο.Ο πέρδιλος πέθανε το 1635 επειδή την αμόλησε μπροστά απο ένα τζάκι (με αποτέλεσμα να εγκαινιαστούν έτσι τα θερινά ανάκτορα) αλλά η ιδέα του έμεινε αλώβητη στους αιώνες.