Ζαχαροπλάστης ήταν ο μπαμπάς σου;

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ζαχαροπλάστης2

Το "πέσιμο" και η "χυλόπιτα"

ΠΡΟΣΟΧΗ: Το παρόν άρθρο περιέχει εκατοντάδες εκφράσεις αργκό. Αν δεν είστε "της πιάτσας" ή αν σας κουράζουν τα πολλά εισαγωγικά, μείνετε μακριά!

Τη φράση "Ζαχαροπλάστης ήταν ο μπαμπάς σου;" τη λένε συνήθως οι λεγόμενοι "μπακουρομάγκες" για να όπως λέμε χαριτολογώντας "την πέσουν" στα λεγόμενα "γκομενάκια". Δυστυχώς, αυτή η λεγόμενη "ατάκα", όπως λέμε, δεν "λέει" πια, έχει ας πούμε "παλιώσει", έγινε μια λεγόμενη "αντίκα", όπως λέμε "μούχλιασε" ή "σάπισε", έβγαλε από τις λεγόμενες "αράχνες", δεν είναι της λεγόμενης "εποχής μας" πια. Δεν "παίζει" όπως θα λέγαμε, δηλαδή, να "πέσει" όπως λέμε το λεγόμενο "πιπίνι", αν πας να την -όπως λέμε- "ρίξεις" έτσι!

[επεξεργασία] Προέλευση

Όταν λέμε σε μια δεσποινίδα "Ζαχαροπλάστης ήταν ο μπαμπάς σου;", όπως λέμε "πάει να πει" ότι τη βρίσκεις "γλύκα" τη λεγάμενη, ότι σου αρέσει, "ρε δικέ μου" -όπως λένε-, ότι είναι τόσο "τζιτζί" που λέει και ο κόσμος το λεγόμενο και "γκομενάκι" που είναι σαν γλυκό, "νοστιμούλα" όπως λένε, ρε φίλε, πως το λένε; Οπότε, για να είναι τόσο κατά τα λεγόμενα "ζάχαρη", πρέπει ο μπαμπάς της να είναι ζαχαροπλάστης. Πώς αλλιώς θα έφτιαχνε ένα τόσο ωραίο "κομμάτι" που λέμε; Το λέμε... θέλω να χώσω το αγγουράκι μου σε μια τρύπα, πιο συγκεκριμένα στην δικία σου.

[επεξεργασία] Τα χρόνια πέρασαν...

Η ατάκα πάλιωσε με τα χρόνια και πλέον θα μείνει στο ράφι, για να κάνει παρέα στις άλλες ατάκες της λεγόμενης και "παλιάς σχολής", όπως "θα σου κρεμάσω το κουτάλι", "Αυτοί τρώνε με χρυσά κουτάλια", "Τα μπουκάλια τα φέρατε;" και "Αυτός ο τύπος τα ακούμπησε γερά" (εκτός κι αν έπαιζε Nintendo DS ή χρησιμοποίησε ATM με TouchPad για τις αναλήψεις του). Η χρήση της σήμερα μπορεί μόνο να οδηγήσει σε απάντηση με εκφράσεις όπως "Ναι, και έφτιαχνε κάτι κουραμπιέδες σαν κι εσένα".