Επήδημα

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το επήδημα είναι ένα βασικό συστατικό της πολιτικάντικης κουζίνας εν Ελλάδι, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως για να νοστιμίσει τις προεκλογικές υποσχέσεις, καθώς και για να γλυκάνει το κυρίως πιάτο της επικοινωνιακής πολιτικής σε περιόδους ισχνών αγελάδων. Εικάζεται ότι έχει Ανατολίτικη προέλευση, μολονότι, σύμφωνα με μαρτυρίες, ήταν γνωστό στους αρχαίους Ελληνίκιους.

Σύμφωνα με την πιο διαδεδομένη συνταγή, ο Μαυρογιαλούρος που επιθυμεί να εκλεγεί Χαλίφης στη θέση του Χαλίφη ή, εφόσον έχει ήδη την εξουσία, να τη σκαπουλάρει από μια σκατένια κρίση χωρίς να κουνήσει το δαχτυλάκι του, υπόσχεται στους υποψήφιους ψηφοφόρους του να τους ενισχύσει οικονομικά... κατόπιν εορτής, βεβαίως βεβαίως! Αυτή η ονειρεμένη (και ονειρική) οικονομική ενίσχυση ονομάζεται επήδημα, ανάλογα δε με την περίσταση προσδιορίζεται και αναλόγως, π.χ. "επήδημα θέρμανσης", "επήδημα ανεργίας", "επήδημα πολυτέκνων" και πάει (κ)λέγοντας...

Το κόλπο πιάνει με πιθανότητα 99.9999%, καθώς οι Έλληνες ψηφοφόροι έχουν τη δεύτερη βραχύτερη μνήμη στο ζωϊκό βασίλειο μετά το χρυσόψαρο. Το πιάτο σερβίρεται ζεστό, και κατόπιν αφήνεται να κρυώσει για μήνες, ενίοτε και για χρόνια. Κάποτε, τα κορόιδα (πρώην ψηφοφόροι πλέον) θυμούνται τα σχετικά με το επήδημα και αρχίζουν τα παράπονα στον Μαυρογιαλούρο. Η απάντηση είναι στάνταρντ:

Μ:Επήδημα; Ποιο επήδημα;; Βρισκόμαστε σε περίοδο λιτότητας... άσε που πρέπει να χτυπήσω και τη διαφθορά!
Ψ:Ε;;!

Έτσι λοιπόν, φεύγει το "ε" από το στόμα των ψηφοφόρων και μένει το πήδημα. Η αντιπολίτευση καταγγέλλει με σκληρή γλώσσα την ανάλγητη και ξεδιάντροπη στάση της κυβέρνησης. Μετά, οι πολιτικάντηδες αλλάζουν θέσεις και η συνταγή επαναλαμβάνεται, ή αλλιώς:

GOTO 10