Γότθοι

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Συνομοταξία ανόμων εθνών γερμανοαγνώστου καταγωγής, που κατέκλυσαν την Ευρώπη προς τα τέλη της Αρχαιότητας - αρχές Βυζαντινότητας επιφέροντας τεράστιες αλλαγές σε πολιτικό, οικονομικό, πολιτιστικό και κλιματολογικό επίπεδο. Στα φράνγκλις είναι γνωστοί και ως Goths (ναι, ναι, καλά καταλάβατε... από τους γότθους πήραν το όνομά τους και οι ακατανόμαστοι). Έμειναν γνωστοί στην Ιστορία κυρίως για την εισαγωγή και εκτενή χρήση του γερμανικού ποιμενικού (με ιδιαίτερη επιτυχία, μάλιστα, εναντίον ανθρώπων), τον ερχομό των Ούννων και την αρνητική έννοια της αλλαγής. Πολλά στοιχεία για τους Γότθους αντλούμε από τον Βυζαντινό ιστορικό Προκόπη, παππού της Πόπης, στο μνημειώδες έργο του «Εθνών Επικήδειος».

[επεξεργασία] Ιστορική Αναδρομή

Οι Γότθοι, όπως και άλλα συγγενικά βδελυρά έθνη, αρχικά εντοπίζονται στην αρχική τους κοιτίδα, απ’ όπου μετανάστευσαν πιο κατά 'δω εξερχόμενοι έτσι από το παρασκήνιο της Προϊστορίας και εισερχόμενοι στο προσκήνιο της Ιστορίας. Αυτή η έξοδος από την ανωνυμία χαιρετίζεται σήμερα με εμφανή ικανοποίηση από τους ιστορικούς. Γίνεται επιτέλους πλήρως κατανοητή η κατακόρυφη αύξηση της θνησιμότητας των λαών της Ανατολικής Ευρώπης, οι αιτίες έλευσης της τελευταίας εποχής των Παγετώνων και η εξαφάνιση των μαμούθ. Διάφορα ερευνητικά κέντρα ανά τον Κόσμο τοποθετούν την αρχική τους κοιτίδα στην ανατολική Σκανδιναβία. Σύσσωμη όμως η Ε.Ε., επί Σουηδικής και αργότερα Φινλανδικής προεδρίας, χαρακτήρισε τους εν λόγω ισχυρισμούς ως ιστορικώς ανιστόρητους.

[επεξεργασία] Εποχή του Λίθιου

Η πρώτη εποχή της Ιστορίας των Γότθων για την οποία έχουμε αρκετά και σαφή στοιχεία είναι η αμέσως επόμενη.

[επεξεργασία] Εποχή του Χαλκά

Στις αρχές αυτής της εποχής οι Γότθοι εξήλθαν από την αρχική τους κοιτίδα, διακόπτοντας κάθε σχέση με τους υπόλοιπους ομοιοπαθείς τους, και τράβηξαν προς τον Νότο να βρουν την τύχη τους, που τους είχε πει η ρουφιάνα ότι αν έβρισκε κάτι καλό θα σφύριζε, αλλά ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Δεχόμενοι, λοιπόν, ότι ατύχησαν, διέσχισαν βουνά και λαγκάδια, καταπράσινα (για τελευταία φορά) λιβάδια, παρηκμασμένες και ερειπωμένες πολιτείες, αυτοπυρπολούμενα χωριά, μολυσμένες λίμνες και νεκρές θάλασσες (μία εκ των οποίων ακόμα να συνέλθει) υπό τις πιο δυσμενείς συνθήκες (που πάντα τους ακολουθούσαν).

Ο Νότος όμως ήταν ακόμα πιο νότια κι έτσι, υπό το βάρος της απελπισίας, του οπλισμού και των λαφύρων, ένα κομμάτι των Γότθων προτίμησε να πάρει τον Υπερσιβηρικό και να κατευθυνθεί προς τα ανατολικά (αφού μόνον προς τα εκεί πάει ο Ιντερσίβυ-Υπερσιβηρικός). Έμειναν στην Ιστορία ως ΑστροΓότθοι και ποτέ κανείς δεν έμαθε τίποτα γι’ αυτούς. Σύγχρονοι ιστορικοί κα αρχαιοκάπηλοι υποστηρίζουν ότι οι ΑστροΓότθοι δημιούργησαν ένα ισχυρό κρατικό μόρφωμα στην θέση περίπου της σημερινής ερήμου Γκόμπι της Μογγολίας, ενώ κάποιοι άλλοι συνδέουν την πορεία των τελευταίων προς τα ανατολικά με την πορεία των Ούννων προς τα δυτικά και την εμφάνιση του δράκου στην κινεζική μυθολογία. Απόψεις που θέλουν τους ΑστροΓότθους αρχιτέκτονες της ίδιας της ερήμου Γκόμπι δεν έχουν θέση σε σοβαρά πονήματα.

[επεξεργασία] Εποχή Σύγκρουσης με τους Ρωμαίους

Η εποχή αυτή αντιστοιχεί στον Χρυσό Αιώνα των Γότθων. Ξεκινά με την αποχώρηση των ΑστροΓότθων προς ανατολάς και τελειώνει με την ανακάλυψη του Μεσαίωνα, άλλης μιας μοναδικής προσφοράς των Γότθων στην Ανθρωπότητα.

Οι εναπομείναντες Γότθοι, φοβούμενοι να πάνε τόσο ανατολικά όσο οι ΑστροΓότθοι κι επειδή οι τελευταίοι, για τον λόγο αυτό τους είπανε «αδερφές», ονομάστηκαν ΒυζιΓότθοι. Σε πολλές πηγές, πάντως, εξακολουθούν να ονομάζονται, για χάρες απλότητος, σκέτο Γότθοι αφού οι άλλοι πήγανε στου διαόλου την πεθερά (πού είναι η μάνα του;.. ε, ακόμα πιο πέρα) κι έτσι δεν υπάρχει περίπτωση να δημιουργηθεί σύγχυση (πέραν αυτής που, εξ ορισμού, δημιουργούν οι ίδιοι).

Τέσπα, συνέχισαν να ψάχνουν τον Νότο και κινούμενοι ακόμα πιο δυτικά ήρθαν σε επαφή με τους Γαλάτες. Κορυφαία στιγμή και σημείο καμπής της Ιστορίας τους είναι η συνάντηση με τον Αστερίξ. Ο τελευταίος είχε φτάσει στα μέρη της σημερινής Γερμανίας στα πλαίσια μιας εκστρατείας προώθησης αναβολικών και άλλων ειδών ντοπαρίσματος της PANORAMIX PHARM & ΣΙΑ Ο.Ε. («μαγικό ζωμό» τα αποκαλούν εξωραϊστικά οι Γάλλοι ιστορικοί αλλά εμείς δεν πιστεύουμε σε παραμύθια). Αυτός ο λωποδύτης λοιπόν τούς έπεισε ότι η κατάκτηση της Γαλατίας θα ήταν εύκολη υπόθεση, αφού οι Γαλάτες ήταν όλοι τους είτε χαφιέδες είτε Γάλλοι. Τόσο οι μεν, όσο και οι δεν ήσαν υποτεταγμένοι στους Ρωμαίους, έναν κοντό, μελαχρινό, μεσογειακό λαό που όμως είχαν μαζί τους τον Μονομάχο και το υπερόπλο Νέρωνας-Καίγοντας την Ρώμη (λατινιστί Nero-Burning Rom).
Μόνον το Σούλι έμενε ελεύθερο (παντού υπάρχει ένα Σούλι) το οποίο όμως πολιορκούνταν στενά από ξηράς, θαλάσσης και αέρος [1] από τις συνασπισμένες δυνάμεις Ρωμαίων και Ντούρκων υπό την εμπνευσμένη ηγεσία του υπάτου Άλιους Πάσιους. Η συγκυρία φαινόταν να τους χαμογελά, αλλά οι ΒυζιΓότθοι είτε επειδή από τη φύση τους ήταν σκεπτικιστές (;) είτε επειδή οι ΑστροΓότθοι είχαν δίκιο, σκεφτήκαν να σκεφτούν καλά πριν πάρουν μια τόσο καθοριστική απόφαση για το μέλλον τους. Επειδή δεν είχαν μάθει να σκέφτονται και τόσο μακροπρόθεσμα, φτάσανε σε αδιέξοδο και απάντησαν ναι. Έναν χρόνο αργότερα εντοπίζουμε τη γοτθική πανστρατιά μπροστά στα ρωμαϊκά σύνορα του Ρήνου αξιώνοντας από τους Ρωμαίους να αφήσουν ήσυχους τους Γαλάτες για να τους περιλάβουν οι ίδιοι. Η αγέρωχη ρωμαϊκή απάντηση, διά στόματος Ιουλίου Καίσαρος υπήρξε μονολεκτική: veni, vidi, vici [2]. Η σύγκλητος όμως είχε διαφορετική άποψη: VETO [3].

Έτσι ξεκίνησε μία περίοδος αιματηρών και αμφίρροπων συγκρούσεων διάρκειας τριών αιώνων, με τους Ρωμαίους να έχουν σταθερά το πάνω χέρι. Οι Γότθοι είχαν βρει το ίσο τους. Βρέθηκαν σε αδιέξοδο (στο τσεπάκι το ‘χουν) και πήραν το δρόμο προς την αρχική τους κοιτίδα. Κανείς όμως από τους πέριξ τις αρχικής τους κοιτίδας λαούς δεν είχε την όρεξή τους. Άσε που μόλις ξεχειμώνιασαν. Το αδιέξοδο μεγάλωνε (το τσεπάκι ξεχείλωνε) μέχρι που έμαθαν ότι η ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχε περιπέσει σε παρακμή και χάος. Μάλιστα δυτικοί και ανατολικοί Ρωμαίοι χωρίσανε και τα τσανάκια τους γιατί οι ανατολικοί θέλανε να κάνουνε Βυζαντινότητα.

Αυτή τη φορά δεν δίστασαν, δεν υπήρχαν άλλωστε περιθώρια, πέραν του ότι ήθελαν να πάρουν εκδίκηση για τα αδιέξοδα. Ξεκίνησαν λοιπόν από τα εδάφη της σημερινής βορειοδυτικής Ρωσσίας και διέσχισαν όλη την ανατολική Ευρώπη με ιλιγγιώδη ταχύτητα και αγριότητα (ο φιλογεωγράφος αναγνώστης θα παρατηρήσει ότι η περιοχή αυτή είναι κατά κύριο λόγο πεδινή με ελάχιστα υψώματα). Η πορεία αυτή τους έφερε στα βόρεια του Δουνάβεως, στα σύνορα της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας σε μια δύσκολη περίοδο για την αυτοκρατορία που ταλανίζονταν από τη θρησκευτική διαμάχη Αρειανών και Παοκτζίδων. Μπουκάρανε χωρίς δεύτερη σκέψη (πάντα μία κάνανε άλλωστε) λεηλατώντας και δημεύοντας την περιοχή από τον Δούναβη μέχρι την Αδριανούπολη (και η Βουλγαρία πεδινή είναι). Εκεί έφτασε ο στρατός του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου προς αντιμετώπισιν των εισβολέων.
Μπροστά στο θέαμα των αλαλαζόντων βαρβάρων ο αυτοκράτορας μαρμάρωσε. Θέλοντας να εκδικηθούν τον χαμό του βασιλέα τους, οι Ρωμαίοι κατέπεσαν με μανία πάνω στον εχθρικό στρατό αποζητώντας τον χαμό του. Μάταια όμως. Οι πεινασμένοι βάρβαροι κατέσφαξαν τον στρατό και φάγανε τον αυτοκράτορα. Μεθυσμένοι από τον θρίαμβό τους, συνέχισαν την πορεία τους ανενόχλητοι, και με μεγαλύτερη(;) αγριότητα ξεχυθήκαν στην Μακεδονία (πεδινή κι αυτή, έτσι;), τα κάνανε όλα Μπάογκ (από τότε μαρτυρείτε αυτή η έκφραση) και έπειτα, για αδιευκρίνιστους λόγους [4] στράφηκαν προς τα δυτικά. Σπάσανε στο ξύλο τους δυτικούς Ρωμαίους, κάψανε τη Ρώμη (με το Nero-Burning Rom που οι Ρωμαίοι ξέχασαν εκτός των τειχών) και ίδρυσαν μεσαιωνικά βασίλεια στην Ιταλία και στην Ισπανία.

Οι ανατολικοί Ρωμαίοι δεν είχαν πει όμως την τελευταία τους λέξη. Μπουκάρανε με τη σειρά τους στην Ιταλία εγκαινιάζοντας μια νέα περίοδο συγκρούσεων. Τελικά κατάφεραν να κουτουπώσουν τους βαρβάρους και να πάρουν πίσω την Ρώμη. Ο Μεσαίωνας άρχισε να υποχωρεί. Τρελά γλέντια στην Κωνσταντινούπολη.

Είχανε λογαριάσει όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Γιατί τότε ακριβώς εμφανίστηκαν οι Φράγκοι, οι Λογγοβάρδοι και οι υπόλοιπες λέρες (οι ομοιοπαθείς που λέγαμε). Λένε λοιπόν οι ανατολικοί την τελευταία τους λέξη («άντε γεια») και την κάνουν. Δεν τους σήκωνε το κλίμα (σιγά το κλίμα, στην τελική. Χάλια ήταν). Έτσι οριστικοποιήθηκε ο Μεσαίωνας.

[επεξεργασία] Εποχή του Επιλόγου

Εδώ τελειώνει και η ιστορία των Γότθων ως ξεχωριστή κρατική οντότητα. Οι Γότθοι υποτάχθηκαν και σε αρκετές περιπτώσεις αφομοιώθηκαν από τους κατακτητές τους (όχι ότι άλλαξε και τίποτα). Από καιρού εις καιρόν, βέβαια, συνέχισαν να απασχολούν την παγκόσμια ιστορία. Συμμετείχαν ως ιπποκόμοι στην Δ' Σταυροφορία, επαναστάτησαν μαζικά την εποχή, περίπου, που η επιδημία «πανώλης» αποδεκάτισε την Ευρώπη και μετανάστευσαν κατά χιλιάδες προς την Αμερική και από εκεί στο Βιετνάμ και στο Ιράκ όπου τους ακολούθησε το τσουνάμι. Σε κάποιες περιοχές συνεχίζουν να επιβιώνουν διακριτές κοινότητες γοτθικών πληθυσμών μέχρι τις μέρες μας. Αυτό άλλωστε μαρτυρούν το φαινόμενο Ελ Νίνιο, η όξινη βροχή και η τρύπα του όζοντος.

[επεξεργασία] Χωλλ οφ Φέιμ

[επεξεργασία] Διάσημοι Γότθοι

  • Ulrich von Kattharmann
  • Rammstein
  • Richard Rammstein Wagner
  • Γίγαντες του Κατς-να-δεις-τι-θα-γίν’
  • Ταζ
  • Παοκτζήδες

[επεξεργασία] Άσημοι Γότθοι

[επεξεργασία] Πολιτιστική κληρονομιά

  • Μεσαίωνας
  • Διάλεκτος Μπάογκ.
  • Γλώσσα Π.Α.Ο. (Προφανώς Αναλφάβητος Ομιλητής)
  • Τεχνική ΟΥ.Α.Ο ή Ο.Α.Ο (ολικής αποτέφρωσης οικισμών)
  • Εφαλάτωση υδατικών οικοσυστημάτων (Κασπία θάλασσα, Νεκρά θάλασσα κ.α.)
  • Ράγκμπυ
  • Άουσβιτς

[επεξεργασία] Είπαν

Bwikilogo
Για τους σοβαροφανείς υπάρχει σχετικό άρθρο στη Βικιπαίδεια για τους Γότθους.

“Just another Gothic party”

~ Ο Όσκαρ Ουάιλντ για τις επιδρομές των Γότθων

“Τα πάντα ρει”

- Ο Ηράκλειτος για την εποχή των επιδρομών

“Δεν έχετε το Θεό σας”

- Οι Βάνδαλοι για τους Γότθους

Ο Αγών μου

- Ο Αδόλφος Χίτλερ για τους Γότθους

“... ο δε Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω”

- Ο προφήτης Ησαΐας προλέγη την εποχή των επιδρομών

“Μπροστά σε τέτοια εγκλήματα, νιώθω άδειος”

- Ο Ταμερλάνος για τους Γότθους

“Εγώ το ξεπέρασα”

- Βουλγαροκτόνος

“Εμείς όχι”

- Βούλγαροι

“Ούγκα, ούγκα”

- Οι Γότθοι για όλα τα παραπάνω

“Errare humamum est!”

- Ρωμαίος στρατιώτης για τους Γότθους

“Είναι τρελοί αυτοί οι Γότθοι!”

- Ευτραφής Γαλάτης για τους Γότθους

“Γότθοι... (Goths...) βρήκα άλλο ένα άρθρο για το είδος μου”

- ένας γότθος για τους Γότθους

“Άσε μας βρέ παπάρα... πάλι πετάχτηκες σαν την τσουτσού...”

- κάποιος για τον αποπάνω

[επεξεργασία] Σημειώσεις

  1. οι Ρωμαίοι είχαν κλέψει τις τεχνικές εξημέρωσης Πτερόσαυρων από τους Ελ που ως γνωστόν είχαν αναπτύξει τον πιο προηγμένο πολιτισμό της Κρητιδικής Περιόδου και τα χαμένα χειρόγραφά τους προσέφεραν ανυπολόγιστη βοήθεια στον σκηνοθέτη Στέφανο Σπίλμπεργκ ώστε αυτός να δημιουργήσει το Τζουράσικ Παρκ αλλά αυτός ο Οβραίος-μισέλληνας αλήτης δεν τα δίνει στη δημοσιότητα για να μην μάθουμε την αλήθεια για την οποία είμαστε σίγουροι και σκασίλα μας αν δεν τα δώσει, εμείς έχουμε τον Λιακόπουλο, άρπα την!
  2. "veni, vidi, vici = ελάτε και θα δούμε αν θα νικήσετε, τσογλαναραίοι", (βλ. Gaius Markus Pitsadorus, Panx Vromana, σελ.132,27, μετάφραση Μπάμπης Νιώτης)
  3. Veto = τι λε' ρε, τι το περάσαμε εδώ πέρα; Όποιος θέλει μπαίνει και βγαίνει; Εδώ είμαστε οργανωμένο κράτος, ρε, το στανιό μου. Συγγνώμη, το στανιό μας ήθελα να πω, μιλάω εκ μέρους όλης της Συγκλήτου. Επειδή όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη, όλοι οι ηλίθιοι εδώ θα μαζεύεστε; Ρωμαϊκοί δρόμοι σου λέει μετά... Να τη βράσω τέτοια τεχνογνωσία! Συγγνώμη, να τη βράσουμε ήθελα να πω. Ρε άντε σε κανένα κουρείο, λέω 'γω - λέμε 'μεις, συγγνώμη, (βλ. Gaius Markus Pitsadorus, Panx Roufiana, σελ.199,99, μετάφραση Μπάμπης Νιώτης)
  4. οι Γότθοι και ο ορνιθόρρυγχος παραμένουν τα μεγαλύτερα αινίγματα της Φύσης