Έφη Ζαρατούστρα

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Έφη Ζαρατούστρα ήτο θυγάτηρ έλληνος μεγαλοεμπόρου, της γνωστής οικογενείας των Ζαρατουστραίων, που ζούσε στη Νίκαια (όχι του Πειραιά, την άλληνα).

Εκεί, το καλοκαίρι του 1880, εγνωρίσθη με τον Φρειδερίκον Κίτσε, ο οποίος εσύχναζεν τα καλοκαίρια εις τα καφέ και τα μπορδέλα (ή ορθότερα 'βωρδέλα') της όμορφης Γαλλικής πόλεως. Έρως ανεπανάληπτος εδάγκασε τις καρδιές των δυο νέων: όρκοι αιωνίας πίστεως αντηλλάχθησαν υπό την σκιάν του Αββαείου των Βενεδικτίνων· ατελείωτοι οι απογευματινοί περίπατοι εις την Quai des États-Unis· σκηναί απείρου κάλλους και ασιγάστου πάθους εις τα αλσύλλια του Mont Alban.

Αλλίμονον όμως! Ο πατήρ Ζαρατούστρας, πρώην (;) καράβλαχος εκ του χωρίου Άνω Μουσουνίτσα της Ρούμελης, όστις είχε πλουτίσει εξάγοντας μουχλιασμένα παλιότυρα δήθεν για ροκφόρ στους χαζόφραγκους, δεν έβλεπε με καλό μάτι τη σχέση της κόρης του με το Γερμαναρά, και μάλιστα μια φορά που ο Φρειδερίκος επήγε μετά ανθέων στο χέρι να ζητήσει την χείρα της δεσποινίδος, ο Ζαρατούστρας τον πέταξε έξω κλωτσηδόν φωνάζοντας:

"Άει ρουβόλα π'δωχάμ' να σαλαΐσ'ς κάνα πράιτου να γεν'ς άνθρουπος κι μιτά να ιέρθ'ς να μι ζητήσ'ς τη θ'γατέρα μ', ουόρνιου".

Και του έσκισε και το μοναδικό του καλό σακάκι, καθότι ακόμα άγνωστος ο Φρέντυς δεν είχε να ηγοράσει άλλο. To σοκ ήτο μέγα δια τον νεανία.

Έτσι έλαβε τέλος το θυελλώδες ειδύλλιο των δύο νέων, που ήταν και το πρώτο μεγάλο χτύπημα στον μετέπειτα γνωστό πλην όμως ήδη μισότρελο Γερμανό συγγραφέα. Αρκετά χρόνια αργότερα, μετά και από τη χυλόπιτα που έφαγε από την Lou Salomé, ο Φρειδερίκος είπε Άει σιχτίρ και πήγε κι έγραψε το μνημειώδες έργο Τάδε Έφη Ζαρατούστρα, που τάχα μου μιλούσε για τον προφήτη Ζωρογάστρη, αλλά που όμως στην πραγματικότητα ήτο ένα τελευταίο, απελπισμένο μήνυμα αγάπης προς την Ελληνοπούλαν.

Πού να το λάβει όμως η δύστηνος Έφη, καθότι ο πατέρας της την έπιασε απ' το μαλλί και τη γύρισε στην ηρωική Ρούμελη, και μετά από πέντε χρόνια στο μοναστήρι της Οσίας Βασανουφρίας, βοήθειά μας, (γνωστής και ως "Η Ιεραπόστολος των Οστρογότθων" - τι συμβολισμός!!!) την πάντρεψε μ' ένα μεγαλοβοσκό απ' το διπλανό χωριό. Κι ούτε που την ξανάκουσε κανείς την Έφη, και οι διάφοροι φιλόσοφοι που προσπαθούν να αναλύσουν το ερωτικόν αριστούργημα του Κίτσου δεν ξέρουν την τύφλα τους.