Άει σιχτίρ
Από την Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία
Τούρκος άγιος από τα βάθη της Ασίας.
Ο Άγιος Σιχτίριος, που τον καιρό των γενοκτονιών[1] μετονομάστηκε σε Αει Σιχτίρ για ξεκάρφωμα, ήταν ανηψιός του Αη Βασίλη και, ως λαϊκός, δηλωμένος λάτρης της Κόκα Κόλα του θειού του.
Εκ γεννετής παρεξηγημένος με όλους, δεν δίστασε να στιλητεύσει τα κακώς κείμενα και τα σαφώς υποκείμενα της κοινωνίας στην οποία μεγάλωσε (Μπουνταλάδες Κάτω Καισάρειας, όπως στρίβουμε αριστερά από το μαγαζάκι του μογγόλου με τους ναργιλέδες). Όταν μεγάλωσε και έδειξε την ιδιαίτερη κλίση για τον μοναχισμό που είχε πάρει από την Τροχαία (είχε στραβώσει από την πολλή προσευχή, είπαν κάποιοι), οι συμπολίτες του χάρηκαν ιδιαίτερα και τον προέτρεψαν να μονάσει, ει δυνατόν να γίνει ερημίτης. Δεν χρειάστηκε και πολύ για να πεισθεί. Ο ένθεος ζήλος, η σαπίλα του κόσμου και η υπερτίμηση της Κόκα Κόλα λειτούργησαν καταλυτικά. Η τελευταία του φράση ως λαϊκός θα συμμαδέψει γενεές γενεών: "Ρε, άει σιχτίρ, από 'δω, αλιβάνιστοι!". Αργότερα, και ενώ είχε φτάσει σε πολύ μεγάλα πνευματικά ύψη (πάνω από την αλπική ζώνη) και είχε ξεχαστεί από τους περισσότερους, κάποιος τον χειροτόνησε επίσκοπο…
Η ζωή της Εκκλησίας μπήκε σε άλλη εποχή, χειμώνα συγκεκριμένα. Υπό την αιγίδα του Σιχτίριου ξεκίνησε η Ιερά Εξέταση, η Ιερά Επανεξέταση, η Μεταρρύθμιση, η Αντιμεταρρύθμιση και τέσσερεις Θρησκευτικοί Πόλεμοι (Χριστιανοί-Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί-Αιρετικοί, Χριστιανοί-Ημιχριστιανοί, Βουδιστές-Ινδουιστές. Οι τελευταίοι δεν είχαν διαφορές μεταξύ τους, απλώς τους παράσυρε η εποχή). Επίσης, η γραμματεία της Εκκλησίας γνώρισε μεγάλη άνθηση, αφού εμπλουτίστηκε με 87 νέους εξορκισμούς. Παράλληλα, στα πλαίσια της αναμόρφωσης της κοινωνίας καταδικάστηκαν δια βίου οι ράθυμοι (όσοι δηλ. έχουν κάτω από 4 τέκνα), οι φυγόπονοι (όσοι έχουν κάτω από 5) και οι ακόλαστοι (όσοι έχουν πάνω από 6). Για τους αρνησίθρησκους ο Άγιος συνέθεσε και μελοποίησε 39 διαφορετικούς αναθεματισμούς, ενώ κατά τις εργασίες της 13ης Οικουμενικής Συνόδου αφορίστηκαν όλοι οι εν ενεργεία επίσκοποι,συμπεριλαμβανομένου και του Σιχτιρίου, χωρίς κάποιον συγκεκριμένο λόγο.
Ο Σιχτίριος τελείωσε τις μέρες του στην έρημο όπου τον ξαναέστειλε ο αυτοκράτορας Αυτοκρατόριος. Η 14η Οικουμενική Σύνοδος, που συνήλθε λίγο αφότου συνήλθε η αυτοκρατορία, επανέφερε όλους τους επισκόπους εκτός ενός: εκείνου που ευθυνόταν για την χειροτονία του Σιχτίριου. Μάλιστα, ο διάδοχος του Αυτοκρατόριου, Αυτοκρατοριανός επικύρηξε τον εκείνο αντί του μισού βασιλείου του.
Η μνήμη του Αγίου δεν τιμάται.
